កសិករ​ជា​ច្រើន​គ្រួសារ​នៅ​ស្រុក​បវេល​ត្អូញត្អែរ​តម្លៃ​ស្ពៃក្ដោប​ចុះថោក​និង​គ្មាន​អ្នក​ទិញ

ដោយ ថន ថារ៉ូ
2020-01-24
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព
ស្ពៃ​ក្ដោប​កាត់​ថ្មីៗ ក្នុង​ចម្ការ​របស់​ប្រជា​កសិករ​នៅ​ឃុំ​ក្ដុល​តា​ហែន ស្រុក​បវេល ខេត្ត​បាត់ដំបង ថត​ថ្ងៃ​ទី២៤ ខែ​មករា ឆ្នាំ២០២០។
ស្ពៃ​ក្ដោប​កាត់​ថ្មីៗ ក្នុង​ចម្ការ​របស់​ប្រជា​កសិករ​នៅ​ឃុំ​ក្ដុល​តា​ហែន ស្រុក​បវេល ខេត្ត​បាត់ដំបង ថត​ថ្ងៃ​ទី២៤ ខែ​មករា ឆ្នាំ២០២០។
រូប៖ កសិករ នៅ​ឃុំ​ក្ដុល​តា​ហែន។

ប្រជាកសិករ​ ជា​ច្រើន​គ្រួសារ​នៅ​ស្រុក​បវេល ខេត្ត​បាត់ដំបង​ ត្អូញត្អែរ​ពី​តម្លៃ​ស្ពៃ​ក្ដោប​ចុះ​ថោក និង​គ្មាន​អ្នក​ទិញ ស្រប​ពេល​ដែល​ដំណាំ​​របស់​ពួកគាត់​ដល់​ពេល​ប្រមូល​ផល​។ អ្នក​ភូមិ​ អះអាង​ថា កសិករ​ខ្លះ​បាន​ទុក​​ស្ពៃ​ក្ដោប​ចោល​ពេញ​ចម្ការ​ជា​ច្រើន​ថ្ងៃ ដោយ​មិន​ទាន់​មាន​​ឈ្មួញ​ណា​ចូល​ទៅ​ទិញ​កសិផល​របស់​ពួកគាត់​នៅ​ឡើយ​ទេ។

ប្រជាកសិករ​នៅ​ភូមិ​ក្ដុល​លើ ឃុំ​ក្ដុល​តាហែន ស្រុក​បវេល លោកស្រី សឹម សាវ ថ្លែង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី២៤ មករា​ថា ស្ពៃ​ក្ដោប​ចុះ​ថោក​ខ្លាំង​ប្រមាណ ២សប្ដាហ៍​មក​ហើយ​ ដោយ​ពុំ​មាន​អាជ្ញាធរ​ណា​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​លក់​កសិផល​ជួន​ពួក​គាត់​នៅ​ឡើយ​ទេ។ កសិករ​រូប​នេះ​បន្ត​ថា លោក​ស្រី​ខ្ចី​ប្រាក់​​ពី​ធនាគារ​ជាង ២ពាន់​ពាន់​ដុល្លារ​អាមេរិក (.០០០) ធ្វើ​ដើម​ទុន​​ដាំ​ស្ពៃ​ក្ដោប​នៅ​លើ​ផ្ទៃ ១ហិកតារ ដោយ​រំពឹង​ថា​នឹង​បាន​ប្រាក់​​សង​គេ​វិញ​នៅ​ពេល​ប្រមូល​ផល។ លោក​ស្រី​បន្ត​ថា សព្វ​ថ្ងៃ​ស្ពៃ​ក្ដោប​តម្លៃ ៤០០រៀល​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម​ ​នៅ​តែ​គ្មាន​​ឈ្មួញ​​ចូល​ទៅ​ទិញ​កសិផល​របស់​ពួកគាត់​ទៀត។ លោក​ស្រី​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា ដំណាំ​របស់​ពួកគេ​ដល់​ពេល​​ប្រមូល​ផល​ប្រមាណ​១​សប្ដាហ៍​ហើយ​ ប៉ុន្តែ​កសិករ​​ចេះ​តែ​នាំ​គ្នា​ពន្យារ​ពេល​ប្រមូល​ផល​​ ដើម្បី​លក់​បាន​ថ្លៃ​ជាង​មុខ​ ក៏​ប៉ុន្តែ​​នៅ​តែ​គ្មាន​ឈ្មួញ​ចូល​ទៅ​ទិញ​ដដែល៖ «ខ្ញុំ​មាន​តែ​ចោល​ហ្នឹង​ឯង​ បើ​ស្ពៃ​គ្រប់​អាយុ​កាត់​ហើយ​ បើ​អ្នក​គេ​កាត់​មុន​បាន​មួយ​គីឡូ​ ៤០០រៀល គេ​កាត់​អស់​ខ្លះ​ទៅ។ ខ្ញុំ​នៅ​សល់​ច្រើន​ពេល​ចម្ការ ហើយ​ម្នាក់​ថ្ងូរ​រឿង​ស្ពៃ​ថោក​គ្រប់​គ្នា​ អា​គេ​មិន​ទិញ​ហើយ​វា​ថោក​ទៀត។ ណា​មួយ​ជំពាក់​គេ​ហើយ​រក​ប្រាក់​ឡើង​ការ​ឱ្យ​គេ​មិន​បាន​ មាន​លុយ​ណា​ អ្នក​ដាំ​បន្លែ​សង្ឃឹម​លក់​បន្លែ​ហ្នឹង​ហើយ​ ។បាន​តែ​៦០០​និង​៧០០​ក៏​វា​គ្រាន់​ដែរ​ បើ​បាន​តែ​៥០០​អី​ស្ទើរ​តែ​មិន​បាន​រួច​ខ្លួន​ផង»

រីឯ​កសិករ​នៅ​ស្រុក​បវេល​ម្នាក់ទៀត លោក ប៉ោ យឿត ថ្លែង​ថា​ ដំណាំ​ស្ពៃក្ដោប​របស់​លោក​មាន​ចំនួន​​២​ហិកតារ​ ហើយ​លោក​បាន​​ចំណាយ​អស់​ដើម​ទុន​ប្រមាណ​៥ពាន់​ដុល្លារ​អាមេរិក។លោក​ថា​ ដំណាំ​របស់​លោក​ដល់​ពេល​ប្រមូល​ផល​ប្រមាណ ​៥​ថ្ងៃ​ហើយ​ នៅ​ពុំ​មាន​ឈ្មួញ​ទិញ​នៅ​ឡើយ​ទេ។កសិករ​រូប​នេះ​ថា ស្ពៃ​ក្អោប​របស់​លោក​មិន​​អាច​ទុក​យូរ​បាន​ទៀត​ទេ ដូច្នេះ​លោក​​ព្រួយ​បារម្ភ​ជា​ខ្លាំង​ខ្លាច​តែ​ស្ពៃ​ក្ដោប​រលួយ​ខូច​អស់ ធ្វើ​ឱ្យ​មិន​មាន​ប្រាក់​សង​ធនាគារ ដែល​លោក​បាន​ខ្ចី​គេ​ដាំដុះ​កន្លង​មក៖ «តម្លៃ​វា​ថោក​ហើយ​អត់​មាន​អ្នក​យក​ទៀត​ វា​ប៉ះពាល់​វា​រលួយ​ខូច​អស់​ វា​មិន​បាន​ចំណេញ​ទេ​ បើ​ដល់​ខែ​ថ្ងៃ​ហើយ​មិន​បាន​កាត់​ស្ពៃ​មិន​ដឹង​ធ្វើ​ម៉េច​។និយាយ​ពី​ទាក់​ទង​ទៅ​អស់​គ្រប់​កន្លែង​ហើយ​ តែ​រក​អ្នក​ទិញ​មិន​បាន​ ។មិន​បាច់​និយាយ​ទេ​ វា​ពិបាក​អស់​ពី​ពិបាក​ហើយ​ទាំង​គេ​ទាំង​ខ្ញុំ​។ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​ឱ្យ​ពួក​ខ្ញុំ​ផង​ និង​សុំ​កុំ​ឱ្យ​នាំ​បន្លែ​ពី​ក្រៅ​ប្រទេស​ចូល​មក​កម្ពុជា​ច្រើន​ពេក»

លោក​បន្ត​ថា ​ទាល់​តែ​ស្ពៃ​ក្ដោប​មាន​តម្លៃ​​​​ពី ៧០០ ទៅ ១ពាន់​រៀល​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម ទើប​កសិករ​​អាច​លក់​បាន​ប្រាក់​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ​ និង​បាន​ប្រាក់​សង​ធនាគារ​វិញ។

អាស៊ី​សេរី​មិន​អាច​ទាក់ទង​ប្រធាន​មន្ទីរ​កសិកម្ម​ខេត្ត​បាត់ដំបង​លោក ឈឹម វជីរា ដើម្បី​សុំ​អត្ថាធិប្បាយ​ជុំ​វិញ​បញ្ហា​នេះ​បាន​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី២៤ មករា ដោយ​ទូរស័ព្ទ​ចូល​ជា​ច្រើន​ដង​ពុំ​មាន​អ្នក​ទទួល។

ប៉ុន្តែ​អភិបាល​ខេត្ត​បាត់ដំបង​ លោក ងួន រតនៈ​ ធ្លាប់​ប្រាប់​អាស៊ី​សេរី​ថា ស្ពៃ​ក្ដោប​ចុះ​ថោក​ដោយសារ​កសិករ​ដាំ​ដុះ​ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ​ដោយ​មិន​បាន​ចងក្រង​ជា​សហគមន៍ ហើយ​ពួកគាត់​ប្រមូល​ផល​ព្រម​គ្នា​ជា​ច្រើន​កន្លែង​ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​បរិមាណ​ស្ពៃ​ច្រើន​លើស​តម្រូវ​ការ​នៅ​ក្នុង​ទីផ្សារ​។លោក​បន្ថែម​ថា​ អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​នឹង​បញ្ជូន​មន្ត្រី​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ពិនិត្យ​មើល​​ដល់​ទីកន្លែង​ ហើយ​​​ស្នើ​សុំ​ដល់​ឈ្មួញ​ឱ្យ​ពន្យារ​​ប្រមូល​ផល​ស្ពៃក្ដោប​នៅ​តំបន់​ផ្សេង ដើម្បី​ឱ្យ​កសិផល​លក់​បាន​ថ្លៃ​ជាង​មុន៖ «ពីព្រោះ​យើង​ដឹង​ហើយ​ទីផ្សារ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​វា​មាន​កម្រិត​ដែរ​ អីចឹង​ហើយ ទាល់​តែ​បេះ​ធ្វើ​យ៉ាង​ម៉េច​កុំ​ឱ្យ​ជាន់​គ្នា​ច្រើន​ អីចឹង​បាន​ទាមទារ​ឱ្យ​យើង​មាន​សហគមន៍​។កន្លែង​ខ្លះ​មាន​សហគមន៍​ទៅ​ល្អ កន្លែង​ខ្លះ​អត់​សហគមន៍​គាត់​ដាំ​ម្នាក់​គាត់​ហើយ​គាត់​បេះ​ដោយ​មិន​មាន​ស៊ើបសួរ​ព័ត៌មាន​។ជួន​កាល​យើង​អាច​ពន្យារ​២​ថ្ងៃ​បាន​តើ​មាន​អី​ស្ពៃក្ដោប​ពន្យារ​ការ​កាត់​ អីចឹង​វា​អាច​កុំ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ទីផ្សារ​»​​

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ប្រធាន​សម្ព័ន្ធ​សហគមន៍​កសិករ​កម្ពុជា​លោក ថេង សារឿន​ មាន​ប្រសាសន៍​ថា នៅ​ពេល​ដល់​រដូវ​ប្រមូល​ផល​ដំណាំ​ម្ដងៗ គឺ​ប្រជាកសិករ​តែង​ជួប​បញ្ហា​តម្លៃ​ចុះ​ថោក​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ។ លោក​បន្ថែម​ថា មូលហេតុ​ដែល​បន្លែ​ចុះ​ថោក​ ដោយសារ​តែ​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​​មិន​មាន​ផែនការ​ច្បាស់​លាស់​ ដើម្បី​ជួយ​​​រក​ទីផ្សារ​លក់​កសិផល​ជូន​កសិករ​ ស្រប​ពេល​ដែល​បន្លែ​​ពី​ប្រទេស​ជិត​ខាង​​នាំ​ចូល​មក​កម្ពុជា​ជា​រៀងរាល់​ថ្ងៃ​ ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​តម្លៃ​ទីផ្សារ​កសិផល​​ក្នុង​ស្រុក​។ លោក​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា បញ្ហា​នេះ​ប្រសិន​បើ​រដ្ឋាភិបាល​មិន​ឆាប់​ជួយ​ដល់​កសិករ​ទេ​ នឹង​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គាត់​​បោះ​បង់​ការ​ដាំដុះ​ ហើយ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​​កាន់​តែ​ច្រើន​ ដើម្បី​រក​ប្រាក់​សង​​ធនាគារ៖ «អ៊ីចឹង​កសិករ​ហ្នឹង​ខាត ហើយ​ពួកគាត់​នឹង​ជំពាក់​បំណុល​ធនាគារ​ដែល​បាន​ខ្ចី​ប្រាក់​ធ្វើ​ដើម​ទុន​នោះ ពីព្រោះ​រដ្ឋ​មិន​បាន​ផ្ដល់​ថវិកា​ជួយ​ដល់​ពួកគាត់​ទេ។ អីចឹង​ខ្ញុំ​ស្នើ​ឱ្យ​ក្រសួង​ពាក់ព័ន្ធ​ធ្វើ​យ៉ាងណា​ជួយ​ដល់​កសិករ​ហ្នឹង ហើយ​ត្រូវតែ​មាន​ផែនការ​ជាក់លាក់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​រយៈពេល​វែង​តែម្ដង មិន​ចាំ​តែ​មាន​បញ្ហា​កើតឡើង​បាន​ចុះទៅ​ជួប​ពួកគាត់​នោះ​ទេ»

រដ្ឋធម្មនុញ្ញ មាត្រា​៦២ ចែងថា រដ្ឋ​យកចិត្ត​ដាក់​ជួយ​ដោះស្រាយ​មធ្យោបាយ​ផលិត ការពារ​ថ្លៃ​ផលិត​ផល ជូន​កសិករ សិប្បករ និង​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​លក់​កសិផល។

កសិករ​ទាំងនោះ​ឱ្យ​ដឹង​ថា នៅ​ស្រុក​បវេល​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រហែល​​ ១០០​គ្រួសារ​ប្រកប​របប​ដាំ​ស្ពៃក្ដោប​ និង​មាន​ផ្ទៃដី​រាប់​រយ​ហិកតារ ក្នុង​នោះ​កសិករ​ដាំ​ដុះ​​ចន្លោះ​ពី​កន្លះ​ហិកតារ​ទៅ​​៣​ហិកតារ​ក្នុង​មួយ​គ្រួសារ​។ ដំណាំ​​របស់​កសិករ​ទាំង​នោះ​អាច​ពន្យារ​ពេល​​ប្រមូល​ផល​យ៉ាង​យូរ​១​សប្ដាហ៍​ទៅមុខ​ទៀត ស្ពៃ​ក្ដោប​នឹង​រលួយ​ខូច​អស់​ ប្រសិន​បើ​ពុំ​មាន​ឈ្មួញ​ទិញ​កសិផល​របស់​ពួក​គាត់​នោះ៕