ពលរដ្ឋ​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ត្រី​​នៅ​ខេត្ត​ព្រៃវែង​កំពុង​ជួប​បញ្ហា​ខ្វះ​ទីផ្សារ

ដោយ ថា កិត្យា
2017-01-30
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព
អ្នក​ចិញ្ចឹម​ត្រី​ប្រា និង​ត្រី​អណ្ដែង នៅ​ភូមិ​ទ័ពស្ដេច ឃុំ​ធាយ ស្រុក​បាភ្នំ ខេត្ត​ព្រៃវែង លោកស្រី ផា យឺន បាច​ចំណី​ត្រី​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៧។ RFA/Cheu Sideth
អ្នក​ចិញ្ចឹម​ត្រី​ប្រា និង​ត្រី​អណ្ដែង នៅ​ភូមិ​ទ័ពស្ដេច ឃុំ​ធាយ ស្រុក​បាភ្នំ ខេត្ត​ព្រៃវែង លោកស្រី ផា យឺន បាច​ចំណី​ត្រី​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៧។ RFA/Cheu Sideth
RFA/Cheu Sideth

មុខ​រប​ចិញ្ចឹម​ត្រី​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​នៅ​ខេត្ត​ព្រៃវែង កំពុង​រង​ផល​ប៉ះពាល់​ដោយសារ​ខ្វះ​ទីផ្សារ​សម្រាប់​លក់​ចេញ​នៅ​ពេល​ដល់​រដូវ​ប្រមូល​ផល។ អ្នក​ប្រកប​រប​ចិញ្ចឹម​ត្រី​នេះ ទាមទារ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល និង​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ជួយ​រក​ទីផ្សារ និង​បិទ​ការ​នាំ​ចូល​ត្រី​ពី​ប្រទេស​ជិត​ខាង ជាពិសេស​ប្រទេស​វៀតណាម។ រី​ឯ​មន្ត្រី​រដ្ឋាភិបាល​ថា ការ​នាំ​ចូល​ត្រី​ពី​បរទេស មិន​មាន​ឥទ្ធិពល​អ្វី​ដល់​ទីផ្សារ​លក់​ត្រី​ក្នុង​ស្រុក​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​ត្រី​ស្រែ​នៅតែ​សម្បូរ​នៅ​ឡើយ។

ថ្វី​ត្បិតតែ​គោលនយោបាយ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ចិញ្ចឹម​ត្រី​ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ ដើម្បី​បង្កើន​ផលិតកម្ម​ស្បៀង​លក្ខណៈ​គ្រួសារ ព្រម​ទាំង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាកសិករ​ទទួល​បាន​ការងារ និង​ប្រាក់​ចំណូល​ពី​មុខ​រប​ខ្នាត​តូច​នេះ​ក្តី ប៉ុន្តែ​ការ​រអាក់រអួល​ស្វែង​រក​ទីផ្សារ​លក់​ត្រី​របស់​ពលរដ្ឋ កំពុង​ក្លាយ​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម​ខ្លាំង។

អ្នក​ប្រកប​រប​ចិញ្ចឹម​ត្រី​ក្នុង​ខេត្ត​ព្រៃវែង ជា​ច្រើន​គ្រួសារ កំពុង​ដង្ហោយ​សុំ​អោយ​អាជ្ញាធរ​ជំនាញ​រដ្ឋាភិបាល ជួយ​ស្វែង​ទីផ្សារ​សម្រាប់​ពួកគាត់ ព្រោះ​ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០១៦ មក ទីផ្សារ​ត្រី​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្លាក់​ចុះ​ខុស​ឆ្ងាយ​ពី​បណ្ដាល​ឆ្នាំ​កន្លង​មក។

ពលរដ្ឋ​ម្នាក់​ឈ្មោះ ឈឺន ហុន ដែល​ចាប់​អាជីព​ជា​អ្នក​ចិញ្ចឹម​ត្រី​ប្រា និង​ត្រី​អណ្ដែង នៅ​ភូមិ​ទ័ពស្តេច ឃុំ​ធាយ ស្រុក​បាភ្នំ ខេត្ត​ព្រៃវែង រៀបរាប់​ថា ពួកគាត់​បាន​ចំណាយ​ដើម​ទុន​ជាង ៧០​លាន​រៀល ដើម្បី​ជីក​ស្រះ ទិញ​ពូជ​ត្រី និង​ចំណី​ត្រី។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ លោក ឈឺន ហុន និង​ភរិយា បាន​ត្អូញត្អែរ​ថា ពេល​ចិញ្ចឹម​បាន​ផល​ហើយ ត្រី​របស់​ពួកគេ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៦ មិន​មាន​ឈ្មួញ​មក​ចាប់​យក​ទៅ​ចែកចាយ​បន្ត​ដូច​បណ្ដា​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នោះ​ទេ ហើយ​អូស​បន្លាយ​រហូត​ដល់​ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៧ នេះ ក៏​មិន​ទាន់​មាន​ឈ្មួញ​មក​ចាប់​នោះ​ឡើយ«ប្ដីគ្មាន​តែ​ម្តង គ្មាន​ឈ្មួញ​ណា​ឡើង​មក​រក​ទិញ​នោះ​ទេ។ ភរិយា៖ យើង​ទូរស័ព្ទ​ទៅ​រក​គេ តែ​គេ​ឲ្យ​តម្លៃ ៣.៥០០ ទៅ ៣.៨០០។ ដូច្នេះ​មិន​អាច​លក់​បាន​ទេ ព្រោះ​វា​ខាត​ច្រើនប្រឈម​មុខ​ខ្លាំង​ណាស់ អាច​ត្រូវ​ធនាគារ​រឹប​អូស​ផ្ទះ​សម្បែង ឬ​ដី​ស្រែ​អស់​ហើយ»

កំពុង​ឈរ​បាច​ចំណី​ត្រី លោកស្រី ផា យឺន ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ការ​ដែល​ទីផ្សារ​ត្រី​ពួកគាត់​ត្រូវ​ជាប់​គាំង​នោះ ដោយសារ​មាន​ការ​នាំ​ចូល​ត្រី​សាច់​បន្លែ​ផ្លែ​ឈើ​ពី​បរទេស​ច្រើន​ពេក ជាពិសេស​នាំ​ចូល​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម តែម្ដង។ ការ​ងាក​ទៅ​នាំ​ចូល​ត្រី​ពី​វៀតណាម ព្រោះ​តម្លៃ​ត្រី​ថោក​ជាង​នៅ​កម្ពុជា។ ពួកគាត់​សំណូមពរ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល និង​ក្រសួង​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំង​អស់ ជួយ​ទប់ស្កាត់​ការ​នាំ​ចូល​ត្រី​មិន​ប្រក្រតី ហើយ​ស្វែង​រក​ទីផ្សារ​ពួកគាត់«សូម​បិទ​ត្រី​ពី​ខាង​គេ​ខ្លះ​ទៅ (វៀតណាម) សូម​ជួយ​ខ្មែរ​ខ្លះ​ផង ងាប់​ខ្មែរ​អស់​ហើយចិញ្ចឹម​មាន់​ទា​ជ្រូក​អី​កំពុង​លំបាក​ណាស់​រាល់​ថ្ងៃមិន​ដឹង​រក​ស៊ី​អី​កើត​ទេ។ បើ​នាំ​ចូល​ខាង​គេ​មក​ថោកៗ ហើយ​បើ​យើង​លក់​ថ្លៃ​លក់​មិន​ចេញ។ ដល់​ពេល​លក់​ថោក​ដូច​គេ វា​អត់​រួច​ខ្លួន ព្រោះ​ចំណី​ទិញ​ពី​គេ​ថ្លៃ ហើយ​គេ​នៅ​ទីនោះ​ចំណី​ថោក​ត្រឹម ៤​ម៉ឺន ហើយ​យើង​មក​នេះ​ដល់​ទៅ ៨​ម៉ឺន ២​ពាន់ ទៅ ៨​ម៉ឺន ៣​ពាន់​ណោះ វា​ខុស​ត្រូវ​គ្នា​ច្រើន​ណាស់»

មិន​ខុស​គ្នា​ប៉ុន្មាន​ឡើយ ពលរដ្ឋ​មួយ​គ្រួសារ​ទៀត បាន​ត្អូញត្អែរ​ដែរ​ថា ទោះបីជា​ត្រូវ​លក់​ខាត​ខ្លះ​ក្តី ក៏​លោកស្រី​នឹង​លក់​ចេញ​វិញ​ដែរ ដើម្បី​យក​លុយ​ទៅ​រក​ស៊ី​មុខ​រប​ផ្សេង ប៉ុន្តែ​ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី ក៏​គ្មាន​អ្នក​មក​ទិញ​យក​ទៅ​ចែកចាយ​បន្ត​ឡើយ«ដល់​កំណត់​ចាប់​ហ្នឹង ក្រែង​បាន​ដើម​រក​ស៊ី​ទៀត តែ​ឥឡូវ​មាន​តែ​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ បែរ​ជា​នៅ​ក្នុង​ទឹក​ទាំងអស់»

ប្រជាកសិករ​ទាំង​នេះ​អះអាង​ថា ពួកគាត់​មិន​ដែល​ឃើញ​មុខ​មន្ត្រី​ជំនាញ ឬ​ខាង​មន្ត្រី​កសិកម្ម ជួយ​ផ្ដល់​ជំនួយ​គាំទ្រ​ដូចជា​បច្ចេកទេស និង​កូន​ត្រី​ពូជ រួម​ទាំង​បញ្ហា​ផ្សេងៗ​ទៀត ដូចជា​ទីផ្សារ​នេះ​ជាដើម។

​រីឯ​នាយ​ខណ្ឌ​រដ្ឋបាល​ជលផល​ខេត្ត​ព្រៃវែង លោក អូន ស៊ីណាត បញ្ជាក់​ថា ការ​ចិញ្ចឹម​ត្រី​លក្ខណៈ​គ្រួសារ​មាន​ពលរដ្ឋ​ប្រមាណ​ជាង ៧​ពាន់​គ្រួសារ ដែល​មាន​ជាង ៧​ពាន់​ស្រះ​ដែរ​នៅ​ទូទាំង​ខេត្ត​ព្រៃវែង។ លោក​ថា អាជ្ញាធរ​បាន​ជួយ​បង្រៀន និង​ផ្ដល់​បច្ចេកទេស រួម​ទាំង​កូន​ត្រី​ពូជ​ផង​ដែរ។ ចំពោះ​បញ្ហា​ទីផ្សារ​នោះ លោក​បញ្ជាក់​ថា ឆ្នាំ​នេះ​សម្បូរ​ត្រី​ធម្មជាតិ ឬ​ត្រី​ស្រែ​ច្រើន​ពេក ម្ល៉ោះ​ហើយ​ទើប​បាន​ជា​ត្រី​ចិញ្ចឹម​លក្ខណៈ​គ្រួសារ​រង​ផល​ប៉ះពាល់«ត្រី​ស្រែ​អត់​ទាន់​អស់​ផង នៅ​បាភ្នំ នៅ​មេសាង អី​ត្រី​ច្រើន ហើយ​បង​ប្អូន​នេសាទ​បាន​មក ខ្លះ​ដឹក​លក់​ដល់​ភ្នំពេញ​ទៀត​ត្រី​ស្រែ។ ដល់​អ៊ីចឹង​ទៅ​ត្រី​ដែល​គាត់​ចិញ្ចឹម​ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ​ក្នុង​មូលដ្ឋាន វា​អត់​ទាន់​មាន​ទីផ្សារ​ល្អ​ទេប៉ុន្តែ​រាល់​ឆ្នាំ​វា​មាន​ល្អ​ក្នុង​ខែ​៣ ហើយ​យើង​នៅ​តែ​រក​ទីផ្សារ​ឲ្យ​គាត់​អ៊ីចឹង ហើយ​បើ​មាន​គេ​មក​ដឹក​ជញ្ជូន​អី គឺ​យើង​នឹង​បង្ក​លក្ខណៈ​ងាយ​ស្រួល»

​លោក អូន ស៊ីណាត ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្នុង​មួយ​ខែ​កម្ពុជា នាំ​ចូល​ត្រី​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម តាម​ច្រក​ព្រំដែន​ខេត្ត​ព្រៃវែង ចន្លោះ​ពី ២៥០​តោន ទៅ ៣០០​តោន ហើយ​ដឹង​ឆ្លង​កាត់​ទៅ​លក់​នៅ​ភ្នំពេញ ខេត្ត​កំពង់ចាម រួម​ទាំង​ខេត្ត​ផ្សេងៗ។ ថ្វី​បើ​ការ​នាំ​ចូល​ត្រី​ពី​វៀតណាម មាន​ច្រើន​ក្ដី តែ​លោ​កថា មិន​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​នាំ​ចូល​ប្រភេទ​ត្រី​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​កំពុង​ចិញ្ចឹម​ឡើយ«ជាទូទៅ រដ្ឋបាល​ជលផល​មិន​ដែល​ឲ្យ​នាំ​ចូល​ត្រី​ដែល​យើង​ចិញ្ចឹម​ទេ។ បង​ប្អូន​ចិញ្ចឹម​សម្បូរ​ត្រី​ប្រា និង​ត្រី​ពោ អ៊ីចឹង​ត្រី​ទាំង​ពីរ​ប្រភេទ​នេះ​មិន​ដែល​ឲ្យ​នាំ​ចូល​តាម​ច្រក​ព្រៃវែង ទេ»

ចំពោះ​ការ​នាំ​ចូល​ត្រី​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម នេះ​ដែរ ថ្មីៗ​នេះ រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួង​កសិកម្ម រុក្ខា​ប្រមាញ់ និង​នេសាទ លោក ណៅ ធួក បាន​ប្រាប់​អង្គភាព​ព័ត៌មាន​ហ្វ្រេសញូវ (FreshNews) ថា កម្ពុជា​បាន​នាំ​ត្រី​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម ចន្លោះ​ពី ៧០ ទៅ ៨០​តោន​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃៗ ដើម្បី​បំពេញ​តម្រូវការ​នៅ​តាម​សណ្ឋាគារ អាហារដ្ឋាន ក៏​ដូចជា​ការ​ហូប​ចុក​ប្រចាំថ្ងៃ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ។

លោក ណៅ ធួក បាន​បញ្ជាក់​បន្ត​ថា ក្នុង​ចំណោម​ត្រី​ដែល​នាំ​ចូល​ពី​វៀតណាម​នេះ មាន​ត្រី​ខ្លះ​ក៏​មាន​ការ​បង់​ពន្ធ ហើយ​ត្រី​ខ្លះ​ទៀត​លួច​នាំ​ចូល​តាម​ច្រក​របៀង ដោយ​មិន​មាន​បង់ពន្ធ​នោះ​ឡើយ។ លោក ណៅ ធួក បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា ការ​នាំ​ចូល​ត្រី​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម ដ៏​ច្រើន​សន្ធឹកសន្ធាប់​នេះ គឺ​ពិត​ជា​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ខ្លាំង​ដល់​ការ​ចិញ្ចឹម​ត្រី​ក្នុង​ស្រុក ហើយ​ក្រសួង​ក៏​បាន​ដាក់​ចេញ​នូវ​វិធានការ​ក្នុង​ការ​ទប់ស្កាត់​ផង​ដែរ។

អគ្គលេខាធិការ​សម្ព័ន្ធ​សហគមន៍​កសិករ​កម្ពុជា លោក ថេង សាវឿន មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​ចិញ្ចឹម​ត្រី​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ គឺ​ចិញ្ចឹម​តាម​លក្ខណៈ​គ្រួសារ និង​ប្រពៃណី ដែល​ចំណាយ​ដើម​ទុន​ច្រើន ចំណាយ​ពេល​វេលា​យូរ ដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​ពួកគាត់​មិន​អាច​លក់​ក្នុង​តម្លៃ​ថោក​ដូច​ត្រី​ចិញ្ចឹម​របស់​វៀតណាម ឡើយ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា ថ្វី​ត្បិត​វៀតណាម លក់​ក្នុង​តម្លៃ​ថោក​ក្តី ក៏​ពួកគេ​នៅតែ​ទទួល​បាន​ផល​ចំណេញ​ច្រើន​ដែរ ព្រោះ​របៀប​ចិញ្ចឹម​ត្រី​របស់​ពលរដ្ឋ​វៀតណាម គឺ​ប្រើ​រយៈពេល​ខ្លី និង​ចំណាយ​ដើម​ទុន​តិច ដោយសារ​គេ​មាន​ជំនាញ និង​បច្ចេកទេស រួម​ទាំង​ប្រើ​ចំណី​គីមី​ឲ្យ​ឆាប់​ធំ​ទៀត​ផង។

ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ទីផ្សារ​ត្រី​នេះ លោក ថេង សាវឿន ជឿ​ថា រដ្ឋាភិបាល​អាច​ដោះស្រាយ​បាន តាម​រយៈ​វិធានការ​ទប់ស្កាត់​ការ​នាំ​ចូល​បន្លែ​ត្រី​សាច់​ខុស​ប្រក្រតី​ច្រើន​ហួសហេតុ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ទន្ទឹម​គ្នា​នេះ លោក​ថា រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​បង្កើត​ទីផ្សារ និង​ជួយ​បច្ចេកទេស និង​ធនធាន​ដល់​កសិករ​ផង​ដែរ«បញ្ហា​ទីផ្សារ​ខ្ញុំ​គិត​ថា រដ្ឋាភិបាល​អាច​ធ្វើ​បាន ប្រសិន​បើ​រដ្ឋាភិបាល​អាច​បង្កើត​ទីផ្សារ​ក្នុង​តំបន់ មាន​ន័យ​ថា ខេត្ត​មួយៗ​ត្រូវ​ផលិត​លក់​ក្នុង​តំបន់ ដូចជា​តំបន់​ព្រៃវែង និង​ស្វាយរៀង ជាដើម។ ចឹង​យើង​ជំរុញ​ឲ្យ​ផលិត​ម្ហូប និង​បន្លែ ជាដើម ហើយ​លក់​ក្នុង​តំបន់​ខ្លួន​ឯង​ក្នុង​ការ​ចែកចាយ​ ជា​ជាង​នាំ​ចូល​ពី​ប្រទេស​ជិត​ខាងដើម្បី​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​ផលិត​នេះ​បាន រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​តែ​មាន​ឆន្ទៈ និង​ត្រូវ​រៀបចំ​ធនធាន​ថវិកា និង​ធនធាន​មនុស្ស​ក្នុង​ការ​ដឹកនាំ​ធ្វើ ជា​ជាង​តែ​ប្រើប្រាស់​មេ​ភូមិ មេ​ឃុំ​បច្ចុប្បន្ន ដើម្បី​ទៅ​គំរាម​កំហែង​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​តាម​ស៊ើប​អង្កេត​ប្រជាពលរដ្ឋ​ចូល​ទៅ​បក្ស​ណា»

លោក ថេង សាវឿន ក៏​បង្ហាញ​ក្ដី​បារម្ភ​ដែរ​អំពី​ម្ហូប​អាហារ មាន​បន្លែ​ត្រី​សាច់​ដែល​នាំ​ចូល​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម ខុស​ប្រក្រតី​នោះ អាច​ធ្វើ​អោយ​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ។

ក្រុម​អ្នក​រក​ស៊ី​ចិញ្ចឹម​ត្រី​សង្ឃឹម​ថា ប្រសិនបើ​រដ្ឋាភិបាល និង​ក្រសួង​ពាក់ព័ន្ធ​អាច​ទប់ស្កាត់​ការ​នាំ​ចូល​ត្រី​ពី​ប្រទេស​វៀតណាម យ៉ាង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​នោះ នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ទីផ្សារ​សម្រាប់​អ្នក​ចិញ្ចឹម​ត្រី​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​កាន់​តែ​ទូលំទូលាយ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ប្រសិនបើ​បណ្ដោយ​ឲ្យ​មាន​ការ​នាំ​ចូល​បែប​នេះ​ត​ទៅ​ទៀត អ្នក​រក​ស៊ី​ចិញ្ចឹម​ត្រី អាច​នឹង​ត្រូវ​បោះបង់​អាជីព ហើយ​នាំ​គ្នា​ចំណាក​ស្រុក​កាន់​តែ​ច្រើន​ថែម​ទៀត៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)
Share
គេហទំព័រ​ទាំងមូល