ក្រុមកម្មកររោងចក្រ និងសហជីពចាត់ទុកការផ្ដល់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា ឬប្រាក់ឈ្នួលគោលប្រចាំខែរបស់កម្មករចំនួន ២០៨ដុល្លារថា នៅតែជាចំនួនតិចតួច និងមិនអាចជួយឱ្យកម្មករមានជីវភាពល្អប្រសើរឡើយ។ រដ្ឋាភិបាលនឹងអនុវត្តការផ្ដល់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាជូនកម្មកររោងចក្រចំនួន ២០៨ដុល្លារ ចាប់ពីខែមករា ឆ្នាំ២០២៥នេះ ដែលកើនឡើង ៤ដុល្លារបើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២៤។
ក្រុមកម្មកររោងចក្រវិស័យវាយនភណ្ឌ និងកាត់ដេរនៅតែត្អូញត្អែរទៅលើការចំណាយប្រចាំខែ ទោះបីជារដ្ឋាភិបាលកំណត់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាជូនកម្មករចំនួន ២០៨ដុល្លារក្នុងមួយខែ។ កម្មករចាត់ទុក ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាចំនួន ២០៨ដុល្លារគឺជាចំនួនថ្លៃកម្លាំងពលកម្មដែលទាប បើធៀបនឹងតម្លៃបន្ទប់ជួលប្រចាំខែ និងមុខទំនិញលើទីផ្សារឡើងថ្លៃខ្ពស់។
កម្មកររោងចក្រកាត់ដេរនៅរាជធានីភ្នំពេញលោកស្រី សឹម សុខា ចាត់ទុកប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាចំនួន ២០៨ដុល្លារដែលកំណត់ដោយរដ្ឋាភិបាលនោះមិនមែនជាកាដូសម្រាប់ឱ្យកម្មករទទួលបានជីវភាពល្អប្រសើរសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៥ នេះទេ។ លោកស្រីប្រាប់វិទ្យុអាស៊ីសេរីនៅថ្ងៃទី០១ ខែមករាថា ក្នុងខែខ្លះលោកស្រីខិតខំធ្វើការងារបន្ថែមម៉ោងទាំងឈឺទាំងជា ដោយសារតែប្រាក់ឈ្នួលគោលកម្មករមានចំនួនតិច ហើយបើលោកស្រីមិនប្រឹងប្រែងធ្វើការបន្ថែមម៉ោងនោះ គឺមិនទប់ទល់ថ្លៃចំណាយម្ហូបអាហារប្រចាំថ្ងៃ ថ្លៃបន្ទប់ជួល និងបំណុលធនាគារប្រចាំខែបាននោះទេ។
លោកស្រី សឹម សុខា គ្មានក្ដីរំភើបចំពោះរដ្ឋាភិបាលដែលដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលឱ្យកម្មករចំនួន ៤ដុល្លារសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៥នេះទេ ហើយលោកស្រីបញ្ជាក់ថា ក្រុមកម្មករនឹងបន្តប្ដេជ្ញាទាមទារឱ្យរដ្ឋាភិបាលដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលជូនកម្មករខ្ពស់ជាងនេះ។
លោកស្រី សឹម សុខា៖«ប្រាក់ឈ្នួលកម្មករឆ្នាំ២០២៥ ២០៨ដុល្លារហ្នឹងគឺនៅតែតិច ពួកខ្ញុំមិនទាន់ទទួលស្គាល់ទេ ដោយសារតែប្រាក់ឈ្នួលប៉ុណ្ណឹងនៅតែតិចដោយសារតែទំនិញទីផ្សារឡើងថ្លៃ ណាមួយទៀត ២០៨ដុល្លារបើយើងថែមម៉ោងតិចតួចទៀតអាចបាន ២រយដុល្លារជាងទេ។ មិនថាកម្មករផ្សេង មិនថា ខ្ញុំទេប៉ះពាល់ខ្លាំងទីមួយចំណាយលើម្ហូបប្រចាំថ្ងៃ ថ្លៃផ្ទះជួលមួយខែ ៥០ដុល្លារ នៅទឹកភ្លើងទៀត។ ប្រាក់ឈ្នួលទោះយ៉ាងណា នៅតែទាមទារបន្តទៀតព្រោះអីវានៅតែទាប ហើយសុំឱ្យរាជរដ្ឋាភិបាលហ្នឹងកំណត់ទីផ្សារឱ្យបានច្បាស់លាស់ ពួកខ្ញុំពិបាករស់នៅណាស់ពេលខ្លះជីវភាពអត់សមរម្យកន្លែងទេមកដល់រាល់ថ្ងៃ»។
ស្រដៀងគ្នានេះដែរ កម្មការិនីរោងចក្រស្បែកជើង អ.ជី ហ្វ៊ូតវែរ (Foodwear) ក្នុងខេត្តកណ្ដាលលោកស្រី ផែន ស្រីរ័ត្ន ថ្លែងថា ប្រាក់ឈ្នួលដែលរដ្ឋាភិបាលដំឡើងឱ្យកម្មករត្រឹមតែ ៤ដុល្លារសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៥ គឺនៅតែជាចំនួនតែតិចតួច និងមិនអាចជួយសម្រួលបន្ទុករបស់កម្មករដែលមានជីវភាពក្រីក្រ និងកំពុងមានបំណុលធនាគារបាននោះទេ។
លោកស្រី ផែន ស្រីរ័ត្ន៖«គ្រាន់តែឡើង ៤ដុល្លារមុខទំនិញនៅក្បែររោងចក្រឡើងលើសប្រាក់ឈ្នួលហ្នឹងទៀត សូម្បីតែផ្ទះជួលក៏ទាមទារឡើងដែរគ្រាន់តែដឹងថា ប្រាក់ឈ្នួលឡើង ២០៨ដុល្លារហ្នឹង។ អ្នកខ្លះគាត់ឈប់ អ្នកខ្លះទៅធ្វើសំណង់គេថា ធ្វើសំណង់បានជាងរោងចក្រ។ ខ្ញុំមិនដឹងរត់ទៅណាខ្ញុំកម្លាំងខ្សោយធ្វើសំណង់មិនកើតដូចគេ មានតែតស៊ូធ្វើការរោងចក្របន្ត»។
ក្រុមកម្មកររោងចក្រ និងសហជីពឯករាជ្យធ្លាប់ទាមទារឱ្យរដ្ឋាភិបាលដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា ឬប្រាក់គោលសម្រាប់កម្មករក្នុងរង្វង់ ២១៨ដុល្លារ ដើម្បីសម្រួលការរស់នៅរបស់កម្មករដែលភាគច្រើនមានជីវភាពទាំងត្រដាបត្រដួស និងវ័ណ្ឌកនឹងបំណុលធនាគារ។ ទោះជាយ៉ាងណា ក្រសួងការងារបានកំណត់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាឆ្នាំ២០២៥ និងចាប់ផ្ដើមអនុវត្តចាប់ពីខែមករា នេះចំនួន ២០៨ដុល្លារ សម្រាប់កម្មករផ្នែកវាយនភណ្ឌ កាត់ដេរ ផលិតស្បែកជើង និងផលិតផលធ្វើដំណើរ និងកាបូប។
លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត សរសេរសារលើទំព័រហ្វេសប៊ុករបស់លោកនៅថ្ងៃទី១ ខែមករា ដោយសារ ចាត់ទុកប្រាក់ឈ្នួលគោលចំនួន ២០៨ដុល្លារថា ជាកាដូសម្រាប់កម្មករក្នុងឆ្នាំ២០២៥ នេះ។
ទោះជាយ៉ាងណា មន្ត្រីសហជីពឯករាជ្យ និងកម្មកររិះគន់ថា បើលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ពិតជាចង់ផ្ដល់កាដូរសម្រាប់កម្មករពិតមែននោះ រដ្ឋាភិបាលគួរតែស្ដារប្រជាធិបតេយ្យ គោរពសិទ្ធិមនុស្សឱ្យបានល្អប្រសើរ ដើម្បីអាចទទួលបានប្រព័ន្ធអនុគ្រោះពន្ធគ្រប់មុខទំនិញទាំងអស់លើកលែងតែអាវុធ ឬអ៊ី.ប៊ី.អេ (EBA) ពីសហភាពអឺរ៉ុប (EU) មួយរយភាគរយមកវិញ។
អនុប្រធានសម្ព័ន្ធសហជីពប្រជាធិបតេយ្យកម្មករកាត់ដេរកម្ពុជាហៅកាត់ថា ស៊ីខៅឌូ (CCAWDU) លោក អាត់ ធន់ ប្រាប់វិទ្យុអាស៊ីសេរីថា ប្រសិនបើកម្ពុជាបាត់បង់ប្រព័ន្ធអនុគ្រោះពន្ធ (EBA) បន្ថែមទៀតអ្នកដែលរងគ្រោះខ្លាំងនោះគឺក្រុមកម្មករនឹងប្រឈមបាត់បង់ការងារ ដោយសារតែរោងចក្រជាច្រើនអាចត្រូវបានបិទទ្វារ។ លោកចង់ឃើញរដ្ឋាភិបាលកៀរគរអ្នកវិនិយោគបរទេស ជាពិសេសមកពីបណ្ដាប្រទេសលោកសេរីមកបើករោងចក្របន្ថែមនៅកម្ពុជា ដើម្បីអាចឱ្យកម្មករទទួលបានការងារកាន់តែទូលំទូលាយ ហើយលោកជឿថា ពួកគាត់ក៏អាចទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ជាងបច្ចុប្បន្ន។
លោក អាត់ ធន់៖«ស្ថានភាពជាក់ស្ដែងរបស់បងប្អូនកម្មករគាត់នៅតែលំបាកដដែល ដោយសារតែចំនួន[ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា]នេះវាទាប ហើយពេលបច្ចុប្បន្ននេះទំនិញទីផ្សារគ្រប់ប្រភេទឡើងថ្លៃ ការចំណាយនៅតែខ្ពស់ហេតុដូច្នេះគាត់នៅតែពិបាក។ ជារួមប្រាក់ឈ្នួលបានឡើងហើយ ប៉ុន្តែវាមិនទាន់ដល់កម្រិតដែលពួកគាត់អាចរស់នៅបានសមរម្យបាននៅឡើយទេ។ អ៊ីចឹង កម្មករនៅខំប្រឹងធ្វើការបន្ថែមទៀតដើម្បីរកចំណូលផ្សេងមកបង្គ្រប់[ការចំណាយ]»។
ទាក់ទងនឹងបញ្ហាប្រាក់ឈ្នួលកម្មករនេះ កាលពីដើមឆ្នាំ២០១៤ កម្មករកម្មការិនីរាប់ម៉ឺននាក់បានផ្ទុះការតវ៉ានៅមុខរោងចក្រ យ៉ាក ជីន (Yak Jin Cambodia) និងតាមផ្លូវវ៉េងស្រេង ដើម្បីទាមទារឱ្យរដ្ឋាភិបាល និងថៅកែដំឡើងប្រាក់ឈ្នួលចំនួន ១៦០ដុល្លារក្នុងមួយខែ។ ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍នោះ រដ្ឋាភិបាលរបស់លោក ហ៊ុន សែន បានប្រើប្រាស់កងកម្លាំងចម្រុះបាញ់បង្ក្រាបប្រឆាំងក្រុមអ្នកតវ៉ាបានបណ្ដាលឲ្យមនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ៥នាក់បាត់បង់ជីវិត ក្នុងនោះម្នាក់បានបាត់ខ្លួនរកមិនទាន់ឃើញ។ ក្រៅពីនេះ មនុស្សជាង ៣០នាក់ផ្សេងទៀតត្រូវរងរបួសធ្ងន់ និងស្រាល រហូតអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនោះ ត្រូវពិការអស់មួយជីវិត។ លើសពីនេះ អង្គការសង្គមស៊ីវិល កម្មករ និងអ្នកនៅអមសងខាងផ្លូវចំនួន ២៣នាក់បន្ថែមទៀត ត្រូវចាប់ខ្លួនក្នុងព្រឹត្តិការណ៍កាលនោះ។ គិតមកដល់ពេលនេះ សំណុំរឿងបាញ់សម្លាប់កម្មករ និងអ្នកខ្លះមានរបួសធ្ងន់ និងស្រាល មិនត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលបើកការស៊ើបអង្កេតដោយម៉ត់ចត់ ព្រមទាំងយកអ្នកប្រព្រឹត្តិបទល្មើសមកផ្ដន្ទាទោសទេ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។