ពលរដ្ឋ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ចាម​បារម្ភ​អំពី​បញ្ហា​សំរាម​ប៉ះពាល់​បរិស្ថាន​និង​សុខភាព

0:00 / 0:00

ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ឃុំ​មៀន ស្រុក​ព្រៃឈរ ខេត្ត​កំពង់ចាម លើក​ឡើង​ថា បញ្ហា​សំរាម​រាយប៉ាយ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ និង​នៅ​ជាប់​មាត់​បឹង​ធម្មជាតិ​មួយ​ឈ្មោះ​បឹងធំ គឺ​អាច​បណ្ដាល​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​បរិស្ថាន និង​សម្រស់​បឹង​ធម្មជាតិ​នៅ​ទី​នោះ។ បន្ថែម​ពីលើ​នេះ​ទៀត ពួកគេ​ក៏​បារម្ភ​ថា អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទៀត​ផង។ បញ្ហា​នេះ អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ថា នឹង​ព្យាយាម​អប់រំ​ពលរដ្ឋ​ឱ្យ​យល់​ដឹង​អំពី​បញ្ហា​សំរាម​នេះ។

សំរាម​រាយប៉ាយ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​កំពង់សំណាញ់ ឃុំ​មៀន ហើយ​បន្ត​រហូត​ដល់​ផ្នែក​ខ្លះ​តាម​មាត់​បឹង​មួយ​ឈ្មោះ​បឹង​ធំ បណ្ដាល​ឱ្យ​សោភណភាព​នៅ​តាម​មាត់​បឹង​មួយ​នេះ ប្រែ​ជា​ស្មោកគ្រោក ដោយ​កាក​សំណល់​ថង់​ប្លាស្ទិក និង​កម្ទេច​សំរាម​ផ្សេងៗ​ទៀត។ ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​រស់​នៅ​ទី​នោះ​ហាក់​ស៊ាំ​ទៅ​នឹង​សំរាម​ទាំង​នេះ ប៉ុន្តែ​មាន​អ្នក​ខ្លះ​និយាយ​ថា សំរាម​បណ្ដាល​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព​ពួកគាត់ ពិសេស​កូន​ក្មេង។ ក្រៅ​ពី​នេះ កាកសំណល់ និង​ថង់​ប្លាស្ទិក​ខ្លះ ត្រូវ​រសាត់​អណ្ដែត​ចូល​ទឹក​បឹង បណ្ដាល​ឱ្យ​មាន​ក្លិន​ស្អុយ។

ពលរដ្ឋ​នៅ​ភូមិ​កំពង់​សំណាញ់​មួយ​រូប លោក សយ ឈន់ មាន​ប្រសាសន៍​ថា សំរាម​នៅ​ក្នុង​ភូមិ និង​ក្រៅ​ភូមិ មាន​ច្រើន​ដូច​គ្នា ដោយសារ​ប្រជាពលរដ្ឋ​នាំ​គ្នា​បោះចោល​ពាសវាលពាសកាល រហូត​ធ្វើ​ឱ្យ​បរិស្ថាន​ក្នុង​ភូមិ និង​តាម​មាត់បឹង ប្រែ​ជា​កខ្វក់។ លោក​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​ហាក់​ស៊ាំ​ទៅ​នឹង​សំរាម​ដែល​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន​ពួកគេ​ទៅ​ហើយ៖ «បាទ! ខ្ញុំ​ចង់​ឃើញ​បរិស្ថាន​នៅ​កន្លែង​នេះ​ស្អាត ចង់​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​នេះ​មាន​បរិស្ថាន​ល្អ»

​ស្រដៀង​គ្នា​នេះ ពលរដ្ឋ​មួយ​រូប​ទៀត លោក ប៉ក់ ហឿន និយាយ​ថា ប្រសិនបើ​ពលរដ្ឋ រួម​នឹង​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ផង ចូលរួម​ថែរក្សា​បរិស្ថាន​នៅ​ក្នុង​ភូមិ និង​នៅ​តាម​មាត់បឹង ដោយ​យក​សំរាម​ទាំង​នោះ​ទៅ​ដុត​ចោល ហើយ​មិន​ត្រូវ​បោះចោល​សំរាម​ពាសវាលពាសកាល បញ្ហា​សំរាម​នឹង​លែង​កើត​មាន។ លោក​បន្ថែម​ថា សំរាម​ទាំង​អស់​អាច​នឹង​បង្ក​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់​អ្នក​ភូមិ និង​សត្វ​ចិញ្ចឹម​ទៀត​ផង ប្រសិនបើ​ពួកគេ​នៅ​តែ​បន្ត​រស់​នៅ​គ្មាន​អនាម័យ​នោះ៖ «កាល​ណា​មាន​ភ្លៀង​មាន​អី​មក មួយ​ទៀត​ទឹក​ឡើង​មក វា​ហូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​បឹង វា​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព ដល់​សត្វ​សព្វ​បែប​យ៉ាង»

​ចំណែក​អ្នកស្រី សុង គួរ ដែល​រស់​នៅ​ជាប់​មាត់​បឹង​ធំ និយាយ​ថា អ្នកស្រី​តែ​ម្នាក់​មិន​អាច​សម្អាត​ឈ្នះ​ទេ ព្រោះ​ពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​តែងតែ​នាំ​គ្នា​យក​សំរាម​មក​ចោល​នៅ​ក្បែរៗ​មាត់​បឹង។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​មាន​ពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​មក​បន្ទោបង់​ទៀត​ផង ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​បរិស្ថាន​នៅ​តាម​មាត់បឹង​កាន់តែ​អួអាប់។

ដោយ​ឡែក​មេ​ភូមិ​កំពង់សំណាញ់ លោក ជា សុខ មាន​ប្រសាសន៍​ថា កន្លង​មក​លោក​តែងតែ​ផ្សព្វផ្សាយ​ប្រាប់​ពលរដ្ឋ​ឱ្យ​នាំ​គ្នា​សម្អាត និង​ដុត​ចោល​សំរាម​ទាំង​នោះ ព្រមទាំង​ណែនាំ​ពួកគាត់​មិន​ឱ្យ​បោះចោល​សំរាម​រាយប៉ាយ ប៉ុន្តែ​អ្នកភូមិ​មួយ​ចំនួន​មិន​ព្រម​ស្ដាប់​ទេ។ លោក​ថា វិធានការ​បន្ត​ទៀត លោក​នឹង​លួងលោម​អ្នក​ភូមិ​ឱ្យ​យល់​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​បង្ក​ឡើង​ដោយ​សំរាម និង​ស្នើ​ឱ្យ​មន្ត្រី​ថ្នាក់លើ​ជួយ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ទាំង​នេះ៖ «វិធានការ​ទៅ​មុខ​ទៀត​មាន​តែ​ណែនាំ​ប្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ ឱ្យ​គាត់​ប្រមូល (សំរាម)»

​ភូមិ​កំពង់សំណាញ់ ជា​ភូមិ​ចុងកាត់មាត់ញក ដែល​មាន​ពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​សរុប​ជាង ៣០០​គ្រួសារ ស្មើ​នឹង​ចំនួន​ប្រជាជន ១.៤៣០​នាក់។

កាលពី​ឆ្នាំ ២០១៥ អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល​មួយ​ឈ្មោះ អង្គការ​សាមគ្គី​ខេត្ត​កំពង់ចាម បាន​បង្កើត​សកម្មភាព​រើស​សំរាម​នៅ​ក្នុង​បរិវេណ​ភូមិ​មួយ​នេះ ព្រមទាំង​តំបន់​នៅ​ជាប់​មាត់បឹង​ធំ ដោយ​មាន​សិស្សានុសិស្ស លោកគ្រូ អ្នកគ្រូ និង​អ្នក​ភូមិ​ចូលរួម​ផង។ ក្រោយ​ពេល​សកម្មភាព​នេះ បញ្ចប់​ទៅ​សំរាម​​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​នៅ​តែ​កើត​មាន​ច្រើន​ដដែល។

កន្លង​មក បញ្ហា​បរិស្ថាន ឬ​សុខុមាលភាព ក្នុង​ការ​រស់​នៅ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ត្រូវ​បាន​រាជរដ្ឋាភិបាល ឬ​មន្ត្រី​ពាក់ព័ន្ធ យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ខ្លាំង​នៅ​តាម​ទីប្រជុំជន ឬ​តាម​ទីក្រុង ប៉ុន្តែ​នៅ​តាម​ជនបទ​វិញ គឺ​ពួកគេ​មិន​សូវ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ឡើយ។

​អ្នក​សម្របសម្រួល​អង្គការ​សាមគ្គី​ខេត្ត​កំពង់ចាម លោក ស៊ីម ហុន មើល​ឃើញ​ថា មូលហេតុ​បណ្ដាល​ឱ្យ​បញ្ហា​សំរាម​នៅ​តែ​ចោទ​ឡើង គឺ​ដោយសារ​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​បរិស្ថាន និង​សុខភាព​របស់​ពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​កំពង់សំណាញ់ ភាគ​ច្រើន​នៅ​មាន​កម្រិត។ ការ​មើល​បំណាំ​គ្នា ឬ​ភាព​អាត្មានិយម​របស់​ពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន ដោយ​មិន​ខ្វល់​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ជាដើម៖ «វា​មាន​ឥទ្ធិពល ប្រសិនបើ​ក្រុមប្រឹក្សា​ឃុំ ក្រុមប្រឹក្សា​ស្រុក​គាត់​ជួយ ហើយ​បើ​នៅ​មូលដ្ឋាន គឺ​មាន​មេភូមិ គាត់​អាច​ណែនាំ ឬ​រក​កន្លែង​ណា ដើម្បី​ឱ្យ​សំរាម​ហ្នឹង​នៅ​ម្ដុំ»

លោក​បន្ត​ថា បញ្ហា​ចំពោះ​មុខ​សម្រាប់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​សំរាម អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ក្រៅ​ពី​ផ្សព្វផ្សាយ​ប្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​អំពី​ការ​រៀបចំ​ទុក​ដាក់​សំរាម​ហើយ ពួកគេ​ត្រូវ​ចូល​រួម ឬ​ដឹកនាំ​ពលរដ្ឋ​ផ្ទាល់​តែម្ដង នោះ​ទើប​បង្ហាញ​ពី​គំរូ​ល្អ​ដល់​ពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ។ ទន្ទឹម​គ្នា​នោះ ពលរដ្ឋ​ត្រូវ​មាន​ឆន្ទៈ​ចូលរួម​ការពារ​បរិស្ថាន និង​សុខុមាលភាព​ដោយ​ខ្លួន​ឯង៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។