នៅក្នុងមួយរយៈពេលចុងក្រោយ គេសង្កេតឃើញថា ក្រុមយុវជនចាប់ផ្តើមចូលរួមសកម្មភាពជួយការពារ និងស្ដារឡើងវិញធនធានធម្មជាតិ ពិសេសព្រៃឈើនៅប្រទេសកម្ពុជា កាន់តែសកម្ម។ សកម្មភាពរបស់ពួកគាត់ បានចូលរួមដោយផ្ទាល់ជាមួយប្រជាសហគមន៍ផ្សេងៗ ដូចជាចុះល្បាតព្រៃ និងចូលរួមដាំកូនឈើនៅតាមតំបន់ព្រៃសហគមន៍មួយចំនួន រួមមាននៅតំបន់ព្រៃឡង់ តំបន់ជួរភ្នំឱរ៉ាល់ និងតំបន់អារ៉ែង ជាដើម។
បណ្ដាញយុវជនកម្ពុជា និងសកម្មជនសិទ្ធិមនុស្សមើលឃើញថា យុវជនកាន់តែច្រើនចាប់ផ្ដើមចាប់អារម្មណ៍ទៅលើបញ្ហាសង្គម ពិសេសបញ្ហាការពារធនធានធម្មជាតិនៅប្រទេសកម្ពុជា។ បន្ថែមពីនេះ សកម្មភាពរបស់យុវជនចំពោះកិច្ចការពារធនធានព្រៃឈើ គឺជាចំណែកមួយជួយថែរក្សាព្រៃព្រឹក្សាឲ្យនៅគង់វង្សសម្រាប់ក្មេងជំនាន់ក្រោយ និងបង្ហាញភាពជាគំរូសម្រាប់យុវជនសម័យថ្មីទៀតផង។
ប្រធានបណ្ដាញយុវជនកម្ពុជា លោក ទឹម ម៉ាឡៃ មានប្រសាសន៍ថា ការចូលរួមរបស់យុវជនកាន់តែច្រើនលើការងារអភិរក្ស និងស្ដារឡើងវិញគម្របព្រៃឈើនៅប្រទេសកម្ពុជា គឺបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្ដូរគំនិតរបស់យុវជនសម័យថ្មី។ លើសពីនេះ បង្ហាញពីការភ្ញាក់រឭករបស់យុវជនមួយចំនួន ដោយសារធនធានធម្មជាតិមួយចំនួនបានក្លាយជាធនធានដ៏កម្រនាពេលបច្ចុប្បន្ន៖ « ត្រូវតែដាច់ចិត្តចូលរួមការពារ ទោះជាមានរឿងរ៉ាវមួយចំនួនក៏ដោយ ក៏គាត់នៅតែប្ដេជ្ញាចិត្តបន្តវីរភាព ពិសេសវីរភាពរបស់លោកបណ្ឌិត កែម ឡី ក៏ជាចំណែកមួយដើម្បីដាស់តឿន ឬក៏ដាស់ស្មារតីដល់យុវជនខ្មែរឲ្យងើបឡើង »។
សកម្មភាពរបស់យុវជនចូលរួមការពារ និងស្ដារឡើងវិញគម្របព្រៃឈើ ដូចជាការចុះល្បាតព្រៃ ការដាំកូនឈើឡើងវិញជាមួយប្រជាសហគមន៍នៅតំបន់ផ្សេងៗ រួមមាននៅស្រុកសណ្ដាន់ ខេត្តកំពង់ធំ នៅស្រុកឱរ៉ាល់ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ នៅខេត្តព្រះវិហារ នៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ជាដើម។
សកម្មភាពចូលរួមរបស់យុវជនក្តី ព្រះសង្ឃក្តី ធ្វើឲ្យប្រជាសហគមន៍រីករាយ ព្រោះពួកគេបានដឹងពីទុក្ខកង្វល់ ព្រមទាំងបានដឹងពីស្ថានភាពរស់នៅរបស់ជីវិតអ្នកការពារព្រៃឈើពិតប្រាកដ។ ជាងនេះទៀត គឺបង្កើនការយកចិត្តទុកដាក់ និងលើកទឹកចិត្តដល់ប្រជាសហគមន៍ ហើយបង្ហាញថា ក្រុមយុវជននៅតំបន់ផ្សេងៗមានទឹកចិត្តស្រឡាញ់ព្រៃឈើដូចពលរដ្ឋនៅមូលដ្ឋានដែរ។
ប្រធានបណ្ដាញយុវជនកម្ពុជា ដដែល យល់ថា បើទោះបីជាយុវជនបានចូលរួមផុសផុលក្នុងរយៈពេលចុងក្រោយនេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែចំនួនយុវជនសកម្មទាំងនោះនៅមានកម្រិតនៅឡើយ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងចំនួនយុវជនដែលមានចំនួនប្រមាណ ៦០ភាគរយនៅទូទាំងប្រទេស។ លោកថា ចំនួនអ្នកចូលរួមនៅមានកម្រិត អាចភ័យខ្លាចពីការគំរាមកំហែងមួយចំនួនបានកើតឡើងទៅលើសកម្មជនការពារបរិស្ថានកាលពីពេលកន្លងទៅ ដូចជាការបាញ់សម្លាប់សកម្មជនការពារព្រៃឈើ លោក ឈុត វុទ្ធី កាលពីឆ្នាំ២០១២ និងរូបភាពចាប់ខ្លួនយុវជនការពារបរិស្ថានមួយចំនួនទៀត។
ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តី លោកយល់ថា ការចូលរួមរបស់យុវជនកាន់តែច្រើនបង្ហាញពីការរួមចំណែកថែរក្សាព្រៃឈើឲ្យបានល្អប្រសើរជាងមុន ហើយប្រឆាំងនឹងបទល្មើសដែលកំពុងកើតឡើងឥតឈប់ឈរពីសំណាក់ជនទុច្ចរិត និងអ្នកមានអំណាចមួយចំនួន ដែលមានតាំងពីថ្នាក់ជាតិរហូតដល់ថ្នាក់ក្រោមជាតិ។ ម្យ៉ាង ស្របទៅតាមគោលនយោបាយអភិបាលកិច្ចល្អរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល៖ « ជាផ្នែកមួយដើម្បីបង្កើននៃការគ្រប់គ្រងបែបអភិបាលកិច្ចល្អរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ គឺការចូលរួម »។
យុវតីម្នាក់ដែលបានចូលរួមដាំកូនឈើនៅព្រៃសហគមន៍ឧត្តមស្រែពស់ នៅស្រុកឱរ៉ាល់ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ កាលពីថ្ងៃទី១៦ កក្កដា កញ្ញា ទី សុខសុគន្ធ បញ្ជាក់ថា ការចូលរួមការងារសង្គមមួយនេះជាមួយប្រជាសហគមន៍ គឺជារឿងសំខាន់ ពីព្រោះកន្លងទៅ ព្រៃឈើនៅប្រទេសកម្ពុជា រងការកាប់បំផ្លាញជាបន្តបន្ទាប់។ កញ្ញាយល់ថា ការចូលរួមអភិរក្ស និងស្ដារឡើងវិញគម្របព្រៃឈើរបស់យុវជន គឺរឹតតែមានសារសំខាន់ថែមទៀត៖ « ចា៎ ! វាមានសារសំខាន់ ព្រោះអីព្រៃឈើវាពិតជាមានសារសំខាន់សម្រាប់ជីវិតរបស់មនុស្ស »។
អាស៊ីសេរី មិនទាន់អាចទាក់ទងអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន លោក សៅ សុភាព បានទេនៅថ្ងៃទី២៥ កក្កដា។
យ៉ាងនេះក្តី ក្នុងឱកាសបុណ្យរុក្ខទិវាកាលពីថ្ងៃទី៩ ខែកក្កដា ព្រះមហាក្សត្រ និងរដ្ឋាភិបាល អំពាវនាវឲ្យពលរដ្ឋចូលរួមដាំដុះ ការពារព្រៃឈើ ហើយត្រូវចូលរួមបញ្ឈប់ការកាប់រានដីព្រៃ និងការកាប់ឈើដោយខុសច្បាប់ ព្រមទាំងការបរបាញ់សត្វគ្រប់រូបភាព។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ កន្លងទៅ រាជរដ្ឋាភិបាល និងមន្ត្រីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ គាំទ្រ និងលើកទឹកចិត្តពលរដ្ឋឲ្យចូលរួមការពារបរិស្ថាន ពិសេសព្រៃឈើតែម្តង។
ព្រះសង្ឃសកម្មការពារសិទ្ធិមនុស្ស ព្រះតេជព្រះគុណ លួន សុវ៉ាត មានថេរដីកាកាលពីថ្ងៃទី១៦ កក្កដា ថា ការលើកឡើងរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល ហាក់ធ្វើឡើងគ្រាន់តែល្អមើលប៉ុណ្ណោះ ពីព្រោះព្រៃឈើនៅតែរងការកាប់បំផ្លាញ ហើយព្រៃសហគមន៍មួយចំនួនក៏រងការរំលោភបំពានដែរ។ ជាមួយគ្នានេះ សកម្មជនការពារធនធានធម្មជាតិមួយចំនួនរងការគំរាមកំហែងជាបន្តបន្ទាប់៖ « តាមទូរទស្សន៍ឲ្យពលរដ្ឋជួយលើកស្ទួយចូលរួមការពារដាំព្រៃឈើ និងដាំព្រៃឈើ។ តែផ្ទុយទៅវិញ សកម្មជនដែលសកម្មក្នុងការការពារ ដាំកូនឈើក្តី និងការពារព្រៃឈើក្តី តែងរងការគំរាមកំហែង និងចោទប្រកាន់ »។
លោក ទឹម ម៉ាឡៃ យល់ថា ដើម្បីឲ្យសកម្មភាពរបស់យុវជនទទួលបានជោគជ័យ គឺពួកគាត់មិនត្រឹមតែចូលរួមសកម្មភាពការពារធនធានធម្មជាតិដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោលប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេអាចស្រាវជ្រាវអំពីចំណុចខ្វះខាតរបស់ខ្លួន និងរបស់រដ្ឋាភិបាល។ បន្ទាប់មក អាចយកចំណុចខ្វះខាតទាំងនោះជំរុញឲ្យរាជរដ្ឋាភិបាលអនុវត្តប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ចំណែករដ្ឋាភិបាលវិញ គប្បីផ្តល់សិទ្ធិអំណាចដល់មន្ត្រីថ្នាក់ក្រោម ឬប្រជាសហគមន៍ក្នុងការគ្រប់គ្រងធនធានធម្មជាតិនៅតំបន់ពួកគាត់រស់នៅ។ ម្យ៉ាងទៀត ត្រូវប្រែក្លាយតំបន់ព្រៃឈើឲ្យក្លាយជាតំបន់អេកូទេសចរណ៍ និងលុបចោលទម្រង់ដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច និងសង្គមកិច្ចណាដែលមិនបានផ្តល់ប្រយោជន៍ពិតប្រាកដដល់សហគមន៍មូលដ្ឋាន។ ចំណែកសង្គមស៊ីវិល ត្រូវបន្តចូលសហការជាមួយប្រជាសហគមន៍ ក្រុមយុវជនបង្កើតសាមគ្គីភាពល្អ ផ្តល់ចំណេះដឹងផ្នែកច្បាប់ និងពង្រឹងស្មារតីដល់ពួកគាត់ ដើម្បីចូលរួមការងារសង្គមមួយនេះដោយគ្មានការភ័យខ្លាច៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។