ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​រិះគន់​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​ថា​មិន​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ការពារ​ដី​ចម្ការ​ស្រល់ និង​ដី​សហគមន៍​របស់​រដ្ឋ

ដោយ ស្ងួន អមរា
2019.03.08
ឈូស​ព្រៃ​កប់​សព អូររាំង មណ្ឌលគិរី ៨៥៥ គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​ដី​​ព្រៃ​កប់​សព​សហគមន៍​ក្នុង​ឃុំ​ដាក់ដាំ ស្រុក​អូររាំង ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២០ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០១៦។
ADHOC Photo

សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​ និង​មន្ត្រី​សង្គម​ស៊ីវិល​រិះគន់​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​នេះ​ថា​មិន​យកចិត្ត​ទុកដាក់​ថែរក្សា​ព្រៃ​ចម្ការ​ស្រល់​និង​ព្រៃ​សហគមន៍​ឱ្យ​គង់វង្ស​ស្របតាម​បន្ទាត់​ច្បាប់​នោះ​ទេ។ ពួកគេ​ថ្លែង​បែប​នេះ ក្រោយពី​រក​ឃើញ​ថា ដី​ចម្ការ​​ស្រល់​រាប់​រយ​ហិកតារ​រួម​ទាំង​ព្រៃ​សហគមន៍​ និង​ដីចម្ការ​វិល​ជុំ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ឋិត​ក្នុង​ឃុំ​សែនមនោរម្យ​ស្រុក​អូរ​រាំង​ ត្រូវ​បាន​អ្នកមាន​អំណាច​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ជា​កម្ម​សិទ្ធ​អស់​រាប់​រយ​ហិកតារ។

សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង​ (ពូន​ង) ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​ ភ័យ​ព្រួយ​ពី​ការបាត់បង់​ព្រៃ​សហគមន៍​ព្រៃ​ចម្ការ​ស្រល់​ ព្រៃ​កប់​សព​និង​ដីចម្ការ​វិល​ជុំ​ដែល​ជា​សម្បត្តិ​សាធារណៈ​របស់​រដ្ឋ​កំពុង​ទទួលរង​ការរំលោភ​បំពាន​ធ្ងន់ធ្ងរ​ពីសំណាក់​អ្នកមាន​អំណាច​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ និង​អាជ្ញាធរ​ស្រុក​។ រី​ឯ​ការ​បង្ក្រាប​របស់​អាជ្ញាធរ​ជំនាញ​ មាន​តិចតួច​នៅឡើយ។

តំណាង​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង​រស់នៅ​ភូមិ​ពូ​រាំង​ លោក​ ញ៉ាន ​ស្រេវ ឱ្យ​ដឹង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី៨ មីនា​ថា​ អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​នេះ​នៅតែ​ធ្វេស​ប្រហែល​ក្នុង​ការ​ការពារ​ដី​សាធារណៈ​របស់​រដ្ឋ​ ដែល​កំពុង​រង​ការ​រំលោភ​បំពាន​ និង​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ជា​ទ្រព្យ​បុគ្គល​ជា​បន្ត បន្ទាប់​ពីសំណាក់​អ្នកមាន​អំណាច​ និង​ឈ្មួញ។ សកម្មភាព​ច្បាម​យក​ដី​របស់​រដ្ឋ​ខុសច្បាប់​ទាំង​នោះ​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដីចម្ការ​វិល​ជុំ​ដី​ព្រៃ​សហគមន៍​ ដី​ចម្ការ​ស្រល់​ ដី​កប់​សព​ និង​តំបន់​កេរ​ដំណែល​ប្រពៃណី​វប្បធម៌​ ដែល​សល់​ចុង​ក្រោយ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​នៅ​ទីនោះ។ លោក​បារម្ភ​ថា​ ក្រុម​ឈ្មួញ និង​អាជ្ញាធរ​ បាន​បោះ​បង្គោល​ហ៊ុម​ព័ន្ធ​យក​ដី​របស់​រដ្ឋ​អស់​ជិត​ ៤រយ​ហិកតារ (៣៧០) ជាថ្មី​ទៀត ​ដែល​ដី​នោះ​ ត្រួត​ស៊ីគ្នា​នឹង​ដីចម្ការ​វិល​ជុំ​ដី​ព្រៃ​កប់​សព​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​នៅ​តំបន់​នោះ៖ «ទាំង​ដី​ព្រៃ​ស្រល់ ទាំង​ដី​ប្រពៃណី និង​ដី​អារក្ស​អ្នក​តា គេ​កាប់​យក​អ៊ីចឹង​ហ្មង គេ​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា ៣៧០ហិកតារ តែ​ពួក​ខ្ញុំ​អត់​ឲ្យ​ទេ។ ដាច់​ខាត​គឺ​មិន​ឲ្យ សូម្បី​អភិបាល​ស្រុក​ក៏​ដោយ។ អ្នក​នាំ​បទ​ល្មើស​លួចលាក់ អា​ខ្លះ ៣០ហិកតារ និង​អា​ខ្លះ​ទៀត ៦០ហិកតារ។ ខ្ញុំ​ប្ដឹង​រហូត តែ​គេ​អត់​ដោះ​ស្រាយ​សោះ»

បុរស​ដដែល​បន្ថែម​ថា សហគមន៍​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ស្នើសុំ​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​រហូត​ដល់​ថ្នាក់​ជាតិ​សុំ​ឱ្យ​ចុះ​បញ្ជី​ដី​ព្រៃ​នៅ​តំបន់​នោះ​ជាង​ ២ពាន់​ហិកតារ​ទុក​ជា​ព្រៃ​អភិរក្ស​របស់​សហគមន៍​កាល​ពី​ឆ្នាំ២០១២ តែ​មក​ទល់​ពេលនេះ​មិនទាន់​ទទួល​បាន​លទ្ធផល​នៅឡើយ។ លើស​ពី​នេះ​ ក្រុម​ឈ្មួញ​និង​អាជ្ញាធរ​ខ្លះ​ នៅ​តែ​បន្ត​ឈូស​ឆាយ​ហ៊ុមព័ទ្ធ​ដី​ព្រៃ​មួយ​ចំនួន​ និង​ដី​ចម្ការ​ស្រល់​របស់​រដ្ឋ​អស់​រាប់​សិប​ហិកតារ។ ទោះ​អ្នក​ភូមិ​បាន​ប្ដឹង​អាជ្ញាធរ​ឱ្យ​ជួយ​ទប់​ស្កាត់​យ៉ាង​ណា​ក៏​គ្មាន​ប្រសិទ្ធភាព​នោះ​ដែរ។ លោក​បារម្ភ​ថា​ ដី​ចម្ការ​វិល​ជុំ​ និង​ដី​ព្រៃ​សហ​គម​ន៏​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ឋិត​នៅ​ចំណុច​អូរ​រំពេរ អូរ​យាម ​និង​អូរ​ចាយ​ នៃ​ភូមិ​ពូ​រាំង​ ក៏​កំពុង​រង​ការ​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ដី​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ដែរ។ រី​ឯ​កម្លាំង​សហគមន៍​មិន​អាច​ទប់ទល់​ឈ្នះ​ក្រុម​ឈ្មួញ​ឃុបឃិត​ជា​មួយ​អាជ្ញាធរ​នោះ​ទេ៖ «ឥឡូវ​គេ​យក​ដល់​ណា​ដល់​ណី​ហើយ ព្រោះ​បង្គោល​គេ​ចម្ងាយ​ប៉ុន្មាន​គីឡូ ដល់​សួរ​ទៅ​អត់​ដឹង។ អា ៣៧០ហិកតារ អា​ហ្នឹង​ផ្សេង អា​កន្លែង​គេ​ឈូស​ឆាយ តែ​អា​កន្លែង​គេ​លក់​ពិត​ប្រាកដ​ហ្នឹង អា​ហ្នឹង​លក់​ហ្មង​អា​ហ្នឹង»

អភិបាលខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​លោក​ ស្វាយ​ សំ​អ៊ា​ង មិន​ផ្ដល់​បទសម្ភាសន៍​ដល់​អាស៊ី​សេរី​ទេ​ កាលពី​ថ្ងៃទី០៨​ មីនា​ ដោយ​លោក​ប្រាប់​ថា​ទូរស័ព្ទ​ស្ដាប់​មិន​ឮ។

ចំណែក​មេឃុំ​សែនមនោរម្យ​លោកស្រី​ ខ្វាន​ ត្រែ​ល និង​អភិបាលស្រុក​អូរ​រាំង​ លោក នង ទុនណ្ណារី ក៏​មិន​អាច​ទាក់ទង​បាន​ដែរ​ព្រោះ​ទូរស័ព្ទ​ ហៅ​ចូល​គ្មាន​អ្នកទទួល​នៅ​ថ្ងៃ​ដដែល​នោះ។

សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ឱ្យ​ដឹង​ថាស​កម្ម​ភាព​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ដីចម្ការ​ស្រល់​របស់​រដ្ឋ​ពុំ​មែន​កើតមានឡើង​តែ​នៅ​ភូមិ​ពូ​រាំង​ទេ​នៅ​ភូមិ​ពូ​ហ្យាម​ នៃ​ឃុំ​សែនមនោរម្យ​ក៏​មាន​សេចក្ដី​រាយការណ៍​ថា​អ្នកមាន​អំណាច​ខ្លះ​ជា​អាជ្ញាធរ​ស្រុក​សមាជិក​ក្រុម​ប្រឹក្សា​​ស្រុក​និង​ឈ្មួញ​បាន​យក​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ដីចម្ការ​ស្រស់​អស់​រាប់​រយ​ហិកតារ​ដែរ។

ថ្មីៗ នេះ​មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​ព្រៃឈើ​បាន​ឃាត់​គ្រឿងចក្រ​ពីរ​គ្រឿង​កំពុង​កាយ​កំណត់​ព្រំ​ដី​យក​ជា​កម្មសិទ្ធិ​ឋិត​នៅ​ចម្ការ​ស្រល់​របស់​រដ្ឋ​ក្នុង​ភូមិ​ពូហ្យាម ឃុំ​សែនមនោរម្យ អស់​ជា​ច្រើន​ហិកតារ។ ក៏​ប៉ុន្តែ​មិន​បាន​ឃាត់​ខ្លួន​ជន​សង្ស័យ​ណា​ម្នាក់​ឱ្យ​មក​ទទួល​ខុសត្រូវ​តាម​ច្បាប់​នោះ​ទេ។ សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​បង្ហើប​ថា​ អាជ្ញាធរ​ស្រុក​អូរ​រាំង​ខ្លះ​ឃុបឃិត​ជាមួយ​ឈ្មួញ​លក់​ដីចម្ការ​ស្រល់​របស់​រដ្ឋ​ជា​ច្រើន​ហិកតារ។

សមាជិក​សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ព្នង​ស្រុក​អូរ​រាំង​លោក​ បូ​រ៉េ​ត កាំ​ពី​ សង្កេត​ឃើញ​ថា សកម្មភាព​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ដី​សាធារណៈ​របស់​រដ្ឋ​មក​ធ្វើជា​សម្បត្តិ​ឯកជន​បាន​កើត​មាន​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ មកទល់​ពេល​នេះ​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​នៅ​តែ​គ្មាន​សមត្ថភាព​ទប់ស្កាត់​រឿង​នេះ។ លោក​ថា​សហគមន៍​មាន​បំណង​ថែ​រក្សា​ព្រៃ​អារក្ស ព្រៃ​ចម្ការ​វិល​ជុំ​ និង​ដី​ព្រៃ​តំបន់​ភ្នំ​ឱ្យ​គង់វង្ស ក៏​ប៉ុន្តែ​មិន​ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ និង​ជួយ​ពន្លឿន​ការ​ចុះ​បញ្ជី​ដី​សមូហភាព​នោះ​ទេ ​ដែល​នេះ​ជា​ឱកាស​ឱ្យ​ឈ្មួញ​និង​អាជ្ញាធរ​ខ្លះ​លួច​ឈូស​ឆាយ​រំលោភ​យក​ជា​ទ្រព្យ​ឯកជន​ជា​បន្ត​បន្ទាប់៖ «គេ​ព័ទ្ធ​តាំង​ពី​ចម្ការ​ស្រល់​រហូត​ដល់​អូរ និង​ដល់​ចម្ការ​អ្នក​ភូមិ​អ៊ីចឹង អា​ដី​ចម្ការ និង​ដី​សហគមន៍​របស់​អ្នក​ភូមិ​គាត់​ធ្វើ​ចម្ការ​អ៊ីចឹង ហើយ​ពួក​គាត់​ស្នើសុំ​ចុះ​បញ្ជី​ដី​សមូហភាព ដល់​ពេល​ឈ្មួញ​គេ​យក​ទៅ គេ​ហ៊ុមព័ទ្ធ រហូត​ដល់​ចម្ការ​ពលរដ្ឋ។ អា​កន្លែង​ហ្នឹង​ប្រហែល​ជា​មាន​គេ​លក់។ លក់​ដី​ចម្ការ​ស្រល់​អី​ហ្នឹង។ កាល​ណា​លក់​ដី​ស្រល់ ប៉ះពាល់​ដី​ចម្ការ​គាត់​នៅ​ខាង​ក្រោម»

អាស៊ី​សេរី​នៅ​មិន​ទាន់​អាច​សុំ​ការ​បំភ្លឺ​រឿង​នេះ​ពី​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​កសិកម្ម​លោក​ ស្រី​ វុឌ្ឍី​ បាន​​​នៅ​ឡើយ​​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី៨ មីនា​ ព្រោះ​ទូរស័ព្ទ​ហៅ​ចូល​ច្រើនដង​គ្មាន​អ្នកទទួល។ ចំណែក​មេភូមិ​ពូ​រាំង​លោក​ អូម​ សេរី​វុឌ្ឍី​ បដិសេធ​ថា ​ពុំ​មាន​ការ​រំលោភ​ដី​ព្រៃ​ចម្ការ​ស្រល់​របស់​រដ្ឋ​ និង​ដី​ព្រៃ​សហគមន៍​ដូច​ការ​លើក​ឡើង​របស់​ក្រុម​ពលរដ្ឋ​នោះ​ទេ។ លោក​ថា​ ការ​លើក​ឡើង​របស់​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ គឺ​ជា​រឿង​មិន​ពិត​ ព្រោះ​ដី​ទាំង​នោះ​មាន​ការ​អភិរក្ស​យ៉ាង​ហ្មត់ចត់​ពី​សំណាក់​ក្រុម​មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​​ព្រៃឈើ​ និង​សមត្ថកិច្ច​មូលដ្ឋាន​ជា​ដើម៖ «អត់​មាន​អ្នក​មាន​អំណាច​ណា​ហ៊ាន​យក​ដី​របស់​ពួក​គាត់​ទេ ដោយសារ​ពួក​គាត់​លក់​ដី​ឲ្យ​គេ បាន​គេ​ហ៊ាន​យក​របស់​គាត់។ ពួក​គាត់​ច្រណែន​មួយ ហើយ​មួយ​ច្រណែន​មួយ បង្កើត​ជា​ចលនា ដើម្បី​ចលនា​មួយ​អ៊ីចឹង»

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម អាដហុក (ADHOC) ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​លោក​ អ៊ាង ម៉េងលី​ យល់​ថា​ច្បាប់​ភូមិបាល​មិន​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​បុគ្គល​ណា​រំលោភ​យក​ដី​សាធារណៈ​របស់​រដ្ឋ​ដាច់ខាត​ ហើយ​បើ​មាន​សកម្មភាព​ហ៊ុមព័ទ្ធ​ និង​ឈូស​ឆាយ​បំពាន​យក ជា​ទង្វើ​ល្មើស​ច្បាប់។ លោក​សង្កេត​ឃើញ​ថា អាជ្ញាធរ​ជំនាញ​អនុវត្ត​ច្បាប់​មាន​ស្តង់ដារ​ពីរ​ ឬ​មិន​ស្មើភាព​គ្នា​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​អាជ្ញាធរ​មាន​អំណាច​តែង​បំពាន​យក​ដី​របស់​រដ្ឋ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​ឯកជន​ពុំ​សូវ​មាន​ការ​បង្ក្រាប​ និង​ស៊ើបអង្កេត​ឱ្យ​មក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​តាម​ច្បាប់​​ទេ។ រី​ឯ​ពលរដ្ឋ​ក្រីក្រ​ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​អនុវត្ត​ច្បាប់​យ៉ាង​ម៉ឹង​ម៉ាត់​ប្រសិនបើ​ពួកគេ​ប្រព្រឹត្ត​កំហុស​ដោយ​លួច​ឈូស​ឆាយ​ដី​ព្រៃ​របស់​រដ្ឋ៖ «នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ពាក់ព័ន្ធ​អាជ្ញាធរ ក៏​ដូច​ជា​សមត្ថកិច្ច​ដែល​រំលោភបំពាន​យក​ដី​របស់​គាត់ គឺ​ពុំ​ឃើញ​មាន​តុលាការ​ចាត់​វិធានការ​ផ្លូវ​ច្បាប់​ណា​មួយ​ទេ ដើម្បី​ឲ្យ​សាធារណជន​បាន​ឃើញ​អំពី​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ឲ្យ​មាន​តម្លាភាព មាន​ន័យ​ថា មាន​បុណ្យ​ស័ក្ដិ​រំលោភ​ដី​របស់​រដ្ឋ ទទួល​ទោស​ដូច​ពលរដ្ឋ​ទូទៅ​ដែរ»

កាលពី​ថ្ងៃ​ទី៣ មីនា​ អ្នកភូមិ​ ៤០នាក់​ បាន​លើក​គ្នា​ឃាត់​គ្រឿងចក្រ​មួយ​គ្រឿង​ដែល​កំពុង​ឈូស​ឆាយ​ព្រៃ​អារក្ស​អ្នកតា ​ដែល​សហគមន៍​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ព្នង​គោរព​បូជា​ និង​សែនព្រេន​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ។ សហគមន៍​ថា ចាត់​ទុក​សកម្មភាព​ឈូស​ឆាយ​នោះ​ថា ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​តំបន់​ព្រៃ​អាស្រ័យ​ផល​កន្លែង​ឃ្វាល​គោ​ក្របី​ និង​ជា​តំបន់​អភិរក្ស​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​របស់​អ្នក​ភូមិ​ជា​ដើម។

ច្បាប់​ភូមិបាល​មាត្រា ២៦២ និង ២៦៣​ ចែង​ថា​ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ ដែល​រំលោភ​យក​ដី​របស់​រដ្ឋ​ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់ ៣០លាន​រៀល​ និង​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ចាប់​ពី២ឆ្នាំ​ ដល់​ ៥ឆ្នាំ​ និង​ត្រូវ​ទទួល​ទោស​រដ្ឋបាល​ថែម​ទៀត។ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ដែល​ព្រងើយ​កន្តើយ​បណ្ដោយ​ឱ្យ​មាន​ការ​រំលោភ​យក​ដីធ្លី​របស់​រដ្ឋ​ ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់ ១០លាន​រៀល​ និង​ត្រូវ​ទទួល​ទោស​រដ្ឋបាល​មួយ​កម្រិត​ទៀត៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។