ប្រជា​សហគមន៍ និង​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​នៅ​ស្រុក​សណ្ដាន់ ខេត្ត​កំពង់ធំ គាំទ្រ​ឱ្យ​មាន​យុទ្ធនាការ​បញ្ឈប់​ការ​បរិភោគ​សាច់​សត្វព្រៃ

វិទ្យុ​អាស៊ី​សេរី
2018-04-13
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព
សាច់​សត្វព្រៃ​ដែល​គេ​ដាក់​លក់​នៅ​ផ្សារ​មួយ​ក្នុង​ខេត្ត​ភាគ​ឦសាន​កម្ពុជា ក្នុង​ឆ្នាំ ២០១៧។
សាច់​សត្វព្រៃ​ដែល​គេ​ដាក់​លក់​នៅ​ផ្សារ​មួយ​ក្នុង​ខេត្ត​ភាគ​ឦសាន​កម្ពុជា ក្នុង​ឆ្នាំ ២០១៧។
Provided photo

ប្រជា​សហគមន៍ និង អាជ្ញាធរ​ឃុំ​ដងកាំបិត ស្រុក​សណ្ដាន់​ខេត្ត​កំពង់ធំ យល់​ថា ​ដើម្បី​ឱ្យ​វិធាន​ការ​អភិរក្ស​សត្វព្រៃ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព គប្បី​មាន​ការ​ចូលរួម​ពីសំណាក់​ពលរដ្ឋ​ទាំងឡាយ ដោយ​ត្រូវ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ពហិការ ​បរិភោគ​សត្វ​ព្រៃ។ ពួក​គេ​អះអាង​ថា ពួកគាត់​នឹង​គាំទ្រ​យុទ្ធនាការ​បញ្ឈប់​ការ​បរិភោគ​សត្វព្រៃ ដែល​សកម្មជន​បរិស្ថាន និង​សត្វព្រៃ​កំពុង​ចាប់​ផ្ដើម​សព្វថ្ងៃ​នេះ។

ប្រជា​សហគមន៍​មួយ​ចំនួន​រស់នៅ​ក្បែរ​តំបន់​ព្រៃ​ឡង់​ក្នុង​ឃុំ​ដង​កាំបិត លើក​ឡើង​ថា ​ដោយសារ​ពួក​គាត់​រស់​នៅ​ជាប់​តំបន់​ព្រៃ​ឈើ ទើប​ធ្វើ​ឱ្យ​ការ​បរិភោគ​សត្វ​ព្រៃ​ជា​រឿង​ជៀស​មិន​រួច និង​ក្លាយ​ជា​ទម្លាប់​ជាប់​ពី​ដើម​មក។ ម្ដងម្កាល​ពួកគាត់​បាន​ទទួលទាន​សាច់​សត្វ​ព្រៃ តាម​រយៈ​សត្វ​ស្រុក​ខាំ ដូចជា ឆ្កែ​ខាំ​ឬ​ជាប់​អន្ទាក់​របស់​ក្រុម​ជន​ល្មើស ហើយ​ក៏​មាន​អ្នក​ស្រុក​ខ្លះ ចេញ​ដាក់​អន្ទាក់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ដើម្បី​យក​មក​បរិភោគ​លក្ខណៈ​គ្រួសារ​ដែរ។

ប្រជា​សហគមន៍​នៅ​ឃុំ​ដង​កាំបិត លោក សុខ អេង មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​កែ​ទម្លាប់​របស់​ពលរដ្ឋ​ដែល​រស់នៅ​ក្បែរ​តំបន់​​ព្រៃឈើ​មួយ​ចំនួន​ឱ្យ​បញ្ឈប់​ការ​បរិភោគ​សត្វ​ព្រៃ​នោះ ហាក់​ដូចជា​ពិបាក​បន្តិច។ លោក​បន្ត​ថា ពិបាក​ដោយ​សារ​ពួកគាត់​ធ្លាប់​ពី​បរិភោគ​ពី​ដូន​តា​មក។ ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​មាន​យុទ្ធនាការ​បញ្ឈប់​សកម្មភាព​បរិភោគ​​​សត្វ​ព្រៃ ខាង​លោក​នឹង​ចូលរួម​គាំទ្រ ព្រោះ​ដើម្បី​ការពារ​សត្វ​ព្រៃ​មិន​ឱ្យ​បាត់​បង់​បន្ត​ទៀត និង​ដើម្បី​ឱ្យ​ពពួក​សត្វ​ព្រៃ​ទាំង​នោះ​កាន់​តែ​សំបូរ​ឡើង​វិញ ម្យ៉ាង​សត្វ​ក៏​ចង់​មាន​ជីវិត​រស់​នៅ​ដូច​មនុស្ស​ផង​ដែរ«ចង់​ឱ្យ​ឈប់​ហូប​សត្វ​ព្រៃ បើ​តាម​ខ្ញុំៗ អាច​ចូលរួម​បាន»

ប្រភព​ដដែល​បន្ថែម​ថា ប្រភេទ​សត្វ​ព្រៃ​មួយ​ចំនួន ដែល​អ្នក​ភូមិ​ខ្លះ​និយម​បរិភោគ ដូច​ជា​សត្វ​ជ្រូក​ព្រៃ សត្វ​ត្រកួត សត្វ​ឈ្លូស​ជា​ដើម។ លោក​កត់​សម្គាល់​ថា ដោយសារ​ព្រៃ​ឈើ​ចេះ​តែ​វិនាស​ជា​បន្តបន្ទាប់ ពពួក​សត្វ​ព្រៃ​មួយ​ចំនួន ក៏​កំពុង​ប្រឈម​ការ​បាត់បង់ ដូចជា សត្វ​កាំប្រមា សត្វ​ពង្រូល ក្ដាន់ ឈ្លូស ហើយ​សូម្បី​តែ​សត្វ​ជ្រូក​ព្រៃ ក៏​មិន​សូវ​ឃើញ​មាន​វត្តមាន​ក្នុង​ព្រៃ​ដែរ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​។

ប្រភេទ​សត្វព្រៃ​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​មួយ​ចំនួន​ ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​ថា​បាន​បាត់បង់ និង​ស្ទើរ​តែ​ផុតពូជ​ទាំងស្រុង ដូចជា សត្វ​គោ​ព្រៃ​ដែល​ជា​សត្វ​តំណាង​ឱ្យ​ប្រទេស​កម្ពុជា។ សត្វ​ខ្ទីង ទន្សោង ប្រើស សត្វ​តេះ ដែល​រាង​ដូច​សត្វ​ពពែ សត្វ​ខ្លា ខ្លា​ឃុំ និង សត្វ​ដំរី​ ដែល​មាន​នៅ​សល់​តិចតួច​ក្នុង​ព្រៃ​ក្រាស់ៗ ប៉ុណ្ណោះ ព្រមទាំង​ពពួក​សត្វស្លាប​ជាច្រើន​ប្រភេទ​ផ្សេងទៀត។

មេឃុំដងកាំបិត លោក លុន យ៉េន មានប្រសាសន៍ថា ពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ឃុំ​របស់​លោក​មិន​​មាន​អ្នក​បរិភោគ​សព្វ​ព្រៃ​ឡើយ ដោយសារ​អាជ្ញាធរ​ចេះតែ​ផ្សព្វផ្សាយ​អំពី​ផល​ប៉ះពាល់​ក្នុង​ការ​បរិភោគ ព្រម​ទាំង​ការ​បាត់បង់​សត្វ​ព្រៃ ម្យ៉ាង​ត្រូវ​រួមគ្នា​ថែ​រក្សា​សត្វ​ព្រៃ​ទៀត​ផង។ លោក​គាំទ្រ​ទាំងស្រុង ​ឱ្យ​មាន​យុទ្ធនាការ​បញ្ឈប់​ការ​បរិភោគ​​​សត្វព្រៃ ព្រោះ​ដើម្បី​អភិរក្ស​ពពួក​សត្វ​ទាំង​នោះ​ឱ្យ​នៅ​គង់វង្ស៖ «ព្រោះ​ល្អ​ទី​មួយ​យើង ថែ​រក្សា​សត្វ​ព្រៃ ទីពីរ កុំ​បរិភោគ​ឆៅ។ ជា​រឿង​ល្អ​ដែរ គឺ​ខ្ញុំ​អាច​តាម​រយៈ​មន្ទីរ​បរិស្ថាន ដូចជា​ខាង​ក្រុម​បរិស្ថាន​ដែល​គេ​បាន​ជម្រាប​ជូន​ដែរ»

កាលពីខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០១៧ ​ក្រសួងសុខាភិបាល បាន​ចេញ​លិខិត​ប្រកាស​អាសន្ន​ស្តីពី​ការ​ផ្ទុះ​ឡើង​នៃ​ជំងឺ​ដង្កូវ​ព្រូន​ទ្រីស៊ីណែឡា ឬ​ហៅថា ទ្រីស៊ីណែឡូស៊ីស (Trichinellosis) នៅ​តំបន់​ព្រៃ​ឡង់ ភូមិ​ច្រកតោ ឃុំ​មានរិទ្ធ ស្រុក​សណ្ដាន់ ខេត្ត​កំពង់ធំ ដែល​បាន​បណ្ដាល​មន្ត្រី​បរិស្ថាន និង​ពលរដ្ឋ​ចំនួន ​៨ នាក់​ស្លាប់ ហើយ​ ១៣​នាក់​ទៀត ត្រូវ​បញ្ជូន​ទៅ​សម្រាក​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ។ ជំងឺ​ដង្កូវ​ព្រូនទ្រីស៊ីណែឡា គឺ​ជា​ប្រភេទ​ជំងឺ​ម្យ៉ាង ដែល​ចម្លង​មក​មនុស្ស តាម​រយៈ​ការ​បរិភោគ​សាច់​ឆៅ ឬ​សាច់​ចម្អិន​មិន​ឆ្អិន​ល្អ។

ការ​ផ្ទុះ​ជំងឺ​ពេលនោះ បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​ជាប់​តំបន់​ព្រៃ​ឡង់ ​ខ្លាច​រអា ហើយ​ប្រយ័ត្ន​ប្រយែង​ក្នុង​ការ​បរិភោគ​​សត្វ​ព្រៃ ពីព្រោះ​អ្នក​ភូមិ​ដែល​ស្លាប់​និង ​ត្រូវ​សម្រាក​ព្យាបាល​នៅ​មន្ទីរ​ពេទ្យ គឺ​ពួក​គាត់​បាន​នាំគ្នា​បរិភោគ​​សត្វ​ព្រៃ​តែ​ម្ដង។ ជាមួយ​គ្នា​នោះ ក្រសួង​សុខាភិបាល បាន​អំពាវនាវ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​បញ្ឈប់​ការ​បរិភោគ​សាច់ឆៅ ឬ​ចម្អិន​មិន​ឆ្អិន​ល្អ ហើយ​ត្រូវ​មាន​អនាម័យ​ម្ហូប​អាហារ​ត្រឹមត្រូវ​ដើម្បី​ការពារ​ពី​ជំងឺ​នេះ។

សង្គមស៊ីវិល​លើក​ឡើង​ថា ការ​ថយ​ចុះ​បរិមាណ​​សត្វ​ព្រៃ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា មាន​កត្តា​មួយ​ចំនួន ដូច​ជា​ការ​បាត់បង់​ជម្រក ពិសេស​ព្រៃឈើ​រង​ការ​បំផ្លិចបំផ្លាញ​ជា​បន្ត​បន្ទាប់។ ការ​បរបាញ់ ឬ​ដាក់​អន្ទាក់​ ក្នុង​នោះ គឺ​មាន​ករណី​ខ្លះ​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​ជាមួយ​កម្លាំង​ប្រដាប់​អាវុធ​មួយ​ចំនួន​ផង​ដែរ។ ការ​យក​សត្វ​ព្រៃ​សម្រាប់​ធ្វើ​ឱសថ​ព្យាបាល​រោគ និង ការ​សម្លាប់​ដើម្បី​យក​ផ្នែក​ខ្លះ​​​ធ្វើជា​គ្រឿង​ឬ វត្ថុ​ស័ក្ដិសិទ្ធិ តាម​ជំនឿ​ខ្មែរ​ពី​បុរាណ ​សម្រាប់​ការពារ​ខ្លួន ដូចជា​ពពួក​ចែកាច់ ខ្នាយ ឬ​ចង្កូម​សត្វ​ផ្សេងៗ។ ការលក់ដូរ​សត្វព្រៃ សម្រាប់​ជា​គ្រឿង​បរិភោគ នៅ​តាម​តំបន់​កម្សាន្ត​នានា ជាប់​ព្រៃ​ភ្នំ និង​នៅ​តាម​ភោជនីយដ្ឋាន​ធំៗ មួយ​ចំនួន ព្រម​ទាំង​ការ​នាំ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​តែ​ម្តង។

ពលរដ្ឋ​ ដែល​បាន​ទៅលេង​កម្សាន្ត​នៅ​តាម​រមណីយដ្ឋាន​ធម្មជាតិ​និង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្លះ បាន​ចូលរួម​ក្នុង​ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​សត្វ​ព្រៃ​ដោយ​ប្រយោល ពីព្រោះ​ពួក​គាត់​ជា​អ្នក​គាំទ្រ​ជំនួញ​សត្វព្រៃ​ទាំង​នោះ។ ជាក់ស្ដែង​នៅ​តំបន់​រមណីយដ្ឋាន​ទឹក​ជ្រោះ​ប៊ូស្រា ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី រមណីយដ្ឋាន​បឹង​យក្ស​ឡោម ខេត្ត​រតនគិរី មាន​លក់​សាច់​សត្វ​ព្រៃធ្វើ​ជា​ម្ហូបអាហារ​សម្រាប់​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ ហើយ​មាន​ភ្ញៀវ​ដែល​ភាគ​ច្រើន​ជា​អ្នកមាន​ជីវភាព​ធូរធារ​​​សំដៅ​រក​សាច់​សត្វ​ព្រៃ​ទាំង​នោះ បើ​ទោះបីជា​វា​មាន​តម្លៃ​ខ្ពស់​ក៏​ដោយ។

កាល​ពី​ខែ​មីនា ឆ្នាំ ២០១៨ លោក សាយ សំអាល់ រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួងបរិស្ថាន​​​​បង្ហាញ​ក្តី​បារម្ភ​ចំពោះ​វាសនា ព្រៃឈើ  និង​សត្វព្រៃ​កម្រ​ ដែល​កំពុង​ប្រឈម​ក្តី​វិនាស​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន ពិសេស​សកម្មភាព​រត់ពន្ធ​ចេញទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស។ លោក​ថា ប្រសិនបើ​ករណី​ទាំង​នេះ​មិន​អាច​ទប់ស្កាត់​បាន នឹង​ក្លាយ​ជា​បញ្ហា​ធំ​សម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត ។

អ្នក​សម្របសម្រួល​លេខាធិការដ្ឋាន​បណ្ដាញ​ស្នូល​ព្រៃ​ឡង់ លោក សេង សុខហេង មានប្រសាសន៍​ថា យុទ្ធនាការ​បញ្ឈប់​ការ​បរិភោគ​សត្វព្រៃ គឺ​ខាង​លោក​បាន​ធ្វើ​ជា​បន្ត​បន្ទាប់ ហើយ​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​កាន់​តែ​សកម្ម​ថែម​ទៀត​នៅ​ក្រោយ​ពិធី​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ថ្មី​ប្រពៃណី​ជាតិ​ខ្មែរ​រួច។ លោក​ថា វិធានការ​ទាំងនោះ គឺ​ផ្សព្វផ្សាយ​ដល់​ប្រជា​សហគមន៍​មូលដ្ឋាន​ដែល​ជា​សមាជិក​របស់​ខ្លួន​ផ្ទាល់​តែ​ម្ដង ធ្វើ​យ៉ាងណា​ផ្ដល់​ជា​គំរូ​ល្អ សម្រាប់​សាធារណជន​ទូទៅ«គឺ​យើង​មាន​ផែនការ​យុទ្ធសាស្ត្រ​របស់​យើង​ច្បាស់លាស់​ហើយ ក្នុង​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ដល់​សមាជិក​ ដើម្បី​ឱ្យ​ពួកគាត់​ធ្វើ​ពហិការ ​ឬ​ឈប់​ទទួលទាន​សត្វព្រៃ ពិសេស​កម្រៗ ហ្នឹង គឺ​យើង​បាន​ធ្វើ​ជា​បណ្តើរៗ ហើយ»

លោក សេង សុខហេង យល់ថា ការ​ធ្វើ​ពហិការ មិន​បរិភោគ​សត្វព្រៃ គឺ ជា​កត្តា​មួយ​សំខាន់​ដើម្បី​ការពារ និង​អភិរក្ស​​​សត្វព្រៃ​ដែល​នៅ​សេសសល់ និង កំពុង​ប្រឈម​ការ​ផុតពូជ​។ លោក​ថា កន្លង​មក​ធ្លាប់​មាន​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​មួយ​ចំនួន​បាន​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ​​នេះ​ដែរ​​ ប៉ុន្តែ​មិន​សូវ​បាន​ទូលំទូលាយ និង​មិន​សូវ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ ដោយសារ​កង្វះ​ការ​ចូលរួម​ពី​ពលរដ្ឋ។ លើស​ពី​នេះ គឺ​ភាព​ខ្វះ​ចន្លោះ​​របស់​អាជ្ញាធរ​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់។ លោក​គិត​ថា ​ដើម្បី​ឱ្យ​ការងារ​នេះ កាន់តែ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ ពលរដ្ឋ​គប្បី​និយាយ​ថា​ទេ ចំពោះ​ការ​បរិភោគ​សត្វ​ព្រៃ​ទាំង​អស់​គ្នា។ ជាមួយ​គ្នា​នេះ របប​ក្រុងភ្នំពេញ ត្រូវ​ពង្រឹង​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ឱ្យ​បាន​ម៉ឹង​មាត់ និង​គ្មាន​ការ​យោគយល់។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ត្រូវ​បញ្ឈប់​អាជីវកម្ម​សត្វព្រៃ​ទាំងអស់ នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​កម្ពុជា ពិសេស​បិទ​ការ​នាំ​ចេញ​សត្វព្រៃ​គ្រប់​ប្រភេទ​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស។ រដ្ឋ និង អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល គប្បី​ចូលរួម​លើកទឹកចិត្ត​ដល់​កសិករ​ក្នុង​ការ​ចិញ្ចឹម​សត្វ​ព្រៃ ពិសេស​ជ្រូកព្រៃ ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ ឬ សហគមន៍៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)
Share
គេហទំព័រ​ទាំងមូល