ស្ថានភាព​ពលរដ្ឋ​ដែល​មិន​ទទួល​យក​សំណង​ពី​គម្រោង​ទំនប់​វារីអគ្គិសនី​សេសាន​ក្រោម​ពីរ

ដោយ រដ្ឋា វិសាល
2017-02-28
Share
ភូមិ​ក្បាលរមាស ស្ទឹងត្រែង ២០១៧ ៨៥៥ ពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ក្បាលរមាស ស្រុក​សេសាន ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង។ រូបថត​ថ្ងៃ​ទី​១៩ ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៧។
RFA/Ratha Visal

ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ជាង ៣០​គ្រួសារ​ទៀត​មិន​ទាន់​យល់ព្រម​ចាកចេញ​ទៅ​រស់នៅ​ភូមិ​ថ្មី​តាម​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​ទំនប់​វារីអគ្គិសនី​សេសាន​ក្រោម​ពីរ នៅ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង នៅ​ឡើយ។ ពួក​គាត់​បន្ត​រស់នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ចាស់​ដោយ​គ្មាន​រដ្ឋបាល​មូលដ្ឋាន​គ្រប់គ្រង មិន​មាន​សេវា​សុខាភិបាល និង​សេវា​អប់រំ ជាដើម។

ភូមិ​ក្បាលរមាស ក្លាយ​ជា​តំបន់​ស្ងាត់​ជ្រងំ បន្ទាប់​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាង ១០០​គ្រួសារ​បាន​សម្រេច​បោះបង់​ភូមិ​កំណើត ហើយ​ទទួល​យក​សំណង​ផល​ប៉ះពាល់​ស្ដីពី​ការ​អភិវឌ្ឍ​ទំនប់​វារីអគ្គិសនី​សេសាន​ក្រោម​ពីរ នៅ​ស្រុក​សេសាន ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង គ្រា​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាង ៣០​គ្រួសារ​ទៀត​បដិសេធ​មិន​ព្រម​ចាកចេញ​ពី​ភូមិ។ នៅ​ក្នុង​ភូមិ ផ្ទះ​ជាច្រើន​ខ្នង​ត្រូវ​បាន​រុះរើ​បន្សល់​ផ្ទះ​ប្រមាណ ៣០​ខ្នង ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​បន្ត​រស់នៅ និង​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ជា​ធម្មតា។

សាលារៀន​មិន​មាន​គ្រូ វត្ត​អារាម​គ្មាន​ព្រះសង្ឃ និង​មណ្ឌល​សុខភាព​ប្រចាំ​ភូមិ​បាន​បិទ គ្មាន​គ្រូពេទ្យ​នៅ​បំពេញ​ការងារ​ទៀត​ឡើយ។ លើស​ពី​នោះ​ទៀត ប្រព័ន្ធ​សេវាកម្ម​ទូរស័ព្ទ​ដែល​អ្នក​ភូមិ​ប្រើប្រាស់​សម្រាប់​ទំនាក់ទំនង​កិច្ចការ​ទៅ​តំបន់​ផ្សេង ក៏​បាន​ប្ដូរ​ទៅ​ទីតាំង​ភូមិ​ថ្មី​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ភាគច្រើន​បាន​ប្ដូរ​ទៅ​រស់នៅ​តំបន់​នោះ​វិញ។

អង្គុយ​ក្រោម​ផ្ទះ​ជាមួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​មាន​គ្នា​សរុប ៤​នាក់ ស្ត្រី​ឈ្មោះ គិ បាង បង្ហាញ​ជំហរ​បន្ត​រស់នៅ​ក្នុង​ភូមិ បើ​ទោះ​បី​ពួក​គេ​ជួប​ប្រទះ​បញ្ហា​លំបាក​យ៉ាង​ណា​ក្តី។ ស្ត្រី​មាន​វ័យ​ប្រមាណ ៤០​ឆ្នាំ​រូប​នេះ​អះអាង​ថា នឹង​ស្វែងរក​លទ្ធភាព​គ្រប់​បែប​យ៉ាង ដើម្បី​រស់នៅ​ទីតាំង​ចាស់ បើ​ទោះ​បី​អ្នក​ភូមិ​នៅ​សល់​តិចតួច​យ៉ាង​នេះ​ក្តី៖ «លំបាក​ទី​១ សុខភាព​អត់​មាន​ពេទ្យ​ទេ។ អ្នក​នៅ​នេះ​ឆ្នាំ​នេះ​គេ​ផ្តាច់។ សាលារៀន​គ្រូ​អត់​ឲ្យ​បង្រៀន សិស្ស​មាន ៦៥​នាក់ គេ​ផ្តាច់​សេវា​អត់​ឲ្យ​រៀន មាន​តែ​ម៉ែ​ឪ​ហ្នឹង​ហើយ​ជួយ​បង្រៀន​តាម​ផ្ទះ»

នៅ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ៦​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ភូមិ​ចាស់ អ្នក​ភូមិ​ដែល​អភិរក្ស និង​តវ៉ា​មិន​ព្រម​ចាកចេញ បាន​ត្រៀម​ទី​ទួល​មួយ​កន្លែង​ដើម្បី​ជម្លៀស​សត្វ​ពាហនៈ ឬ​ក្រុម​គ្រួសារ ប្រសិន​បើ​ទឹក​លិច​ភូមិ​ដោយសារ​ទំនប់​បិទ​ទឹក ហើយ​ភូមិ​ក្លាយ​ជា​អាង​ស្តុក​ទឹក​មិន​អាច​រស់នៅ​បាន។

អ្នក​ភូមិ​មួយ​រូប​ទៀត​ដែល​ឋិត​ក្នុង​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​បន្ត​រស់នៅ​ភូមិ​ចាស់ ឈ្មោះ ឡន ពេល បញ្ជាក់​ដែរ​ថា ទី​ទួល​សុវត្ថិភាព​នេះ គឺ​ជា​តំបន់​បង្អែក​ចុង​ក្រោយ​របស់​អ្នក​ភូមិ ប្រសិន​បើ​ទឹក​លិច​ភូមិ​មិន​អាច​រស់នៅ​បាន។ គាត់​បន្ត​ថា អ្នក​ភូមិ​នឹង​ប្រើប្រាស់​ដី​ស្រែ​នៅ​ក្បែរ​ទី​ទួល​មិន​លិច​ទឹក ធ្វើ​ស្រែ​ប្រដេញ​ទឹក ឬ​នេសាទ​ត្រី​ចិញ្ចឹម​ក្រុម​គ្រួសារ៖ «អត់​ចង់​ចេញ​ទេ ព្រោះ​ធ្លាប់​នៅ​ស្រុក​ភូមិ​កំណើត វត្ត​នៅ​តើ ព្រះសង្ឃ​នៅ​ខេត្ត ក្មួយៗ​ខ្ញុំ​បួស​ពី​ហ្នឹង​ទៅ ទៅ​និមន្ត​នៅ​ខេត្ត»

ទំនប់​វារីអគ្គិសនី​សេសាន​ក្រោម​ពីរ ជា​គម្រោង​ខ្នាត​ធំ​ទី​មួយ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា ដែល​ត្រូវ​ចំណាយ​ប្រាក់​ជាង ៨០០​លាន​ដុល្លារ។ គម្រោង​នេះ​បង្ក​ផល​ប៉ះពាល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាង ១​ពាន់​គ្រួសារ​នៅ​ភូមិ​ចំនួន​៧ ក្នុង​ឃុំ​ចំនួន​៤។ មក​ទល់​នឹង​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៧ នេះ ទំនប់​សាងសង់​រួច​រាល់​ប្រមាណ ៩០​ភាគរយ​ហើយ។ តាម​ការ​គ្រោង​ទុក ទំនប់​នឹង​ត្រូវ​បិទ​ទឹក​នៅ​ខែ​មិថុនា ខាង​មុខ​នេះ។

អតីត​មន្ត្រី​អភិរក្ស​បរិស្ថាន​អង្គការ​ទន្លេ​បី លោក មៀច មាន បារម្ភ​ចំពោះ​ស្ថានភាព​រស់នៅ​របស់​អ្នក​ភូមិ​ដែល​នៅ​សេសសល់ ខណៈ​សេវា​សាធារណៈ​ត្រូវ​បាន​ដក​ចេញ​ពី​តំបន់​នេះ​មុន​ពេល​ប្រជាពលរដ្ឋ​សម្រេច​ចិត្ត​ជាក់លាក់។ លោក​ថា ជម្រើស​ល្អ គឺ​ក្រុមហ៊ុន និង​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ ត្រូវ​បន្ត​ជួប​ពិភាក្សា និង​ពន្យល់​អ្នក​ភូមិ​ឲ្យ​បាន​យល់​ដឹង​ច្បាស់​ពី​ការ​ការ​អភិវឌ្ឍ។ លោក​រំពឹង​ថា ការ​ជួប​ពិភាក្សា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​កាន់​តែ​យល់ ហើយ​សម្រេច​ចិត្ត​ចូលរួម​ដោយ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទាក់ទិន​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​មួយ​នេះ៖ «យើង​ត្រូវ​ទទួល​ស្គាល់​ដឹង ហើយ​ថា​ប្រជាពលរដ្ឋ​ការ​យល់​ដឹង​នៅ​មាន​កម្រិត ទាំង​អាជ្ញាធរ ទាំង​ប្រជាពលរដ្ឋ ត្រូវ​មាន​ភាព​ទន់ភ្លន់​ពិភាក្សា​គ្នា​តាម​សន្តិវិធី ត្រូវ​បើក​ចិត្ត»

របាយការណ៍​របស់​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង ឲ្យ​ដឹង​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​រង​ផល​ប៉ះពាល់​ទាក់ទិន​គម្រោង​សាងសង់​ទំនប់​វារីអគ្គិសនី​សេសាន​ក្រោម​ពីរ​ជាង ៩០​ភាគរយ បាន​យល់ព្រម​ទទួល​សំណង​ចាកចេញ​ទៅ​តាំង​លំនៅឋាន​ថ្មី។ ក្នុង​នោះ​ដែរ ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​នៅ​សេសសល់​នៅ​ឃុំ​ស្រែគរ បាន​យល់ព្រម​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ចុះ​ស្រង់​ទិន្នន័យ​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ដីធ្លី ដើម្បី​សម្របសម្រួល​ទទួល​សំណង​ផល​ប៉ះពាល់​បន្ត​ទៀត។

អ្នក​នាំ​ពាក្យ និង​ជា​នាយក​រដ្ឋបាល​សាលា​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង លោក ម៉ែន គុង បញ្ជាក់​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​កុម្ភៈ ថា គណៈកម្មការ​ដោះស្រាយ​ផល​ប៉ះពាល់​នៃ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត នៅ​តែ​បន្ត​ជួប​ពិភាក្សា​ជាមួយ​អ្នក​ភូមិ​ដែល​មិន​ទាន់​យល់ព្រម​ចាកចេញ ជាពិសេស​ប្រជាពលរដ្ឋ​ភូមិ​ក្បាលរមាស ជាង ៣០​ខ្នង​ផ្ទះ។ លោក​ថា រាជ​រដ្ឋាភិបាល​បាន​សម្រេច​ឲ្យ​សាងសង់​លំនៅឋាន និង​រក្សា​សំណង​ផល​ប៉ះពាល់​ទុក​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​គ្រប់​ក្រុម​គ្រួសារ បើ​ទោះ​បី​ពួក​គេ​មិន​ទាន់​សម្រេច​ចិត្ត​ចាកចេញ​ក្តី៖ «ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ម៉េច ក៏​យើង​នៅ​តែ​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​ពលរដ្ឋ​ដែរ បើ​យើង​ថា​មាន​បញ្ហាៗ យើង​មិន​ដឹង​សន្និដ្ឋាន​ថា​ម៉េច​ទេ ទាល់​តែ​យើង​ទៅ​ជួប​ប្រជាពលរដ្ឋ ដើម្បី​ឲ្យ​គាត់​ចាកចេញ​ទៅ​តាម​គោល​នយោបាយ ហើយ​មាន​ការ​ឯកភាព​មាន​ការ​ព្រមព្រៀង​គ្នា។ គាត់​ពិនិត្យ​មើល​ឃើញ​ជាក់ស្តែង​ហើយ តាម​គាត់​ស្នើសុំ ហើយ​គាត់​ព្រម​ចាកចេញ​ពី​ផ្ទះ​តែ​ម្តង និង​មាន​ថវិកា​ដែល​បាន​ពី​ក្រុមហ៊ុន»

កាល​ពី​ខែ​សីហា ឆ្នាំ​២០១៦ ប្រជាពលរដ្ឋ​ភូមិ​ក្បាលរមាស ដែល​មិន​ព្រម​បោះបង់​ភូមិ​ចាស់ រួម​គ្នា​សង់​សាលា​ប្រជុំ​ភូមិ​ថ្មី​មួយ​នៅ​លើ​ទួល​សុវត្ថិភាព ដើម្បី​បង្ហាញ​ឆន្ទៈ​តស៊ូ​មតិ​អភិរក្ស​ភូមិ​ចាស់។ អ្នក​ភូមិ​នៅ​តែ​រក្សា​ពាក្យ​ស្លាក​រួម​មាន ទឹក ដី ព្រៃ​ឈើ​ ទន្លេ គឺ​ជា​ឆ្នាំង​បាយ​របស់​យើង រួម​គ្នា​ការពារ​ទន្លេ រួម​ទាំង​បដា​មាន​ន័យ​មិន​ចេញ​ពី​ភូមិ ដែល​អ្នក​ភូមិ​បាន​សរសេរ​នៅ​លើ​ជញ្ជាំង​ផ្ទះ និង​បោះ​ជាប់​នៅ​តាម​ដើម​ឈើ​នៅ​ឡើយ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

គេហទំព័រ​ទាំងមូល