នាងបានមកដាក់បណ្ដឹងសុំឲ្យអង្គការ អាដហុក ការពារសិទ្ធិមនុស្ស ខេត្តពោធិ៍សាត់ ជួយទាមទារប្រាក់បៀវត្សរ៍ ដែលនាងបានធ្វើការរយៈពេល ៣ ឆ្នាំ នៅឯប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ហើយត្រូវបានក្រុមហ៊ុន អ៊ឹង រិទ្ធី ហ្គ្រុប ប្រមូលយកអស់ មិនប្រគល់មកឲ្យនាងទេ។
ពលការិនីរូបនេះ បានរៀបរាប់ពីទុក្ខលំបាករបស់នាងថា អ្នកដែលធ្វើបាបពលការិនីខ្មែរនោះ មិនមែនតែថៅកែជនជាតិម៉ាឡេស៊ីនោះទេ គឺក្រុមហ៊ុនខ្មែរ ដែលនាំពលករ ពលការិនីមកធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ីខ្លះ ក៏ធ្វើបាបពលករ ពលការិនីដែរ។
នាងបន្តថា ដើម្បីបានត្រឡប់មកជួបជុំឪពុកម្ដាយវិញនេះ នាងត្រូវប្រើគ្រប់មធ្យោបាយ ដោយលែងគិតពីតម្លៃខ្លួនជានារីខ្មែរផងនោះ។
ក្នុងទឹកមុខស្រពោនលាយឡំដោយតំណក់ទឹកភ្នែក នារីវ័យ ២៧ ឆ្នាំ ជាអតីតពលការិនីទើបត្រឡប់មកពីប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ឈ្មោះ ម៉ៅ តូណា រៀបរាប់ពីជីវិតផ្សងព្រេងរបស់នាងក្នុងនាមជាស្ត្រីជំនួយការមេផ្ទះ នៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ថា ជាដំណាក់កាលជូរចត់បំផុតសម្រាប់ជីវិតនាង។
កញ្ញា ម៉ៅ តូណា បានឲ្យដឹងថា នាងបានចេញដំណើរទៅធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី តាមរយៈក្រុម ហ៊ុន អ៊ឹង រិទ្ធី ហ្គ្រុប កាលពីថ្ងៃទី២៦ ខែសីហា ឆ្នាំ២០០៨។ ៤ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីទៅដល់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី នាងក៏ត្រូវបានភ្នាក់ងារក្រុមហ៊ុន ឬហៅថា អេចិនស៊ី (Agency) ឲ្យទៅធ្វើការនៅរោងចក្រកាត់ដេរសំលៀកបំពាក់មួយ នៅឯខេត្ត យោហ៊ូបាទូបាហាត រយៈពេល ២ ឆ្នាំ ក្រោមការធ្វើបាបពីថៅកែរោងចក្រ។ គេតម្រូវឲ្យនាងធ្វើការផ្ទះផង និងធ្វើការនៅរោងចក្រផង។
កញ្ញា ម៉ៅ តូណា៖ «ចេញពីធ្វើការនៅរោងចក្រកាត់ដេរសំលៀកបំពាក់មកដល់ផ្ទះ ខ្ញុំត្រូវធ្វើការងារផ្ទះ ដូចជាលាងចាន សំអាតផ្ទះ បោកខោអាវរហូតដល់ម៉ោង ៩ យប់ រួចត្រូវជួយកាត់ព្រុយខោអាវ ដែលយកមកពីរោងចក្រ ពី ១ ពាន់ទៅ ២ ពាន់អាវទៀត។ ថៅកែកំណត់ថា បើកាត់ព្រុយខោអាវមិនទាន់ហើយ គឺមិនឲ្យដេកទេ»។
ការតស៊ូរបស់ពលការិនី ម៉ៅ តូណា រយៈពេល ២ ឆ្នាំ បានរំលងផុតទៅ តែក្ដីសង្ឃឹមថា នឹងបានវិលត្រឡប់មកជួបជុំគ្រួសារវិញ ត្រូវរលាយសូន្យដោយភ្នាក់ងារក្រុមប្រចាំប្រទេសម៉ាឡេស៊ី បង្ខំឲ្យនាងបន្តអាណត្តិ បើទោះបីជានាងមិនព្រមក៏ដោយ។
ទីបំផុត ដោយមិនអាចប្រកែកបាន នាងក៏យល់ព្រមជាមួយលក្ខខណ្ឌ ត្រូវតែផ្ញើប្រាក់ខែ ដែលនាងបានធ្វើរយៈពេល ២ ឆ្នាំរួចហើយនោះ ទៅឲ្យគ្រួសារនាងសិន ទើបនាងព្រមបន្តអាណត្តិ។ តែបន្ទាប់ពីបន្តអាណត្តិបាន ៦ ខែ នាងបានសួរមកឪពុកម្ដាយដឹងថា គេពុំបានផ្ញើប្រាក់ខែរយៈពេល ២ ឆ្នាំនោះ មកឲ្យគ្រួសារនាងឡើយ។
ដោយមានការតវ៉ាពីនាងថៅកែក៏ខឹងហើយបញ្ជូននាងត្រឡប់មកឲ្យភ្នាក់ងារក្រុមហ៊ុនវិញ។ក្រុមហ៊ុនបានបញ្ជូននាងឲ្យទៅធ្វើការនៅផ្ទះថៅកែផ្សេងវិញ។ រយៈពេល ៨ ខែនៅផ្ទះថៅកែថ្មីនេះ គេបានធ្វើបាបនាងយ៉ាងខ្លាំង ហើយថែមទាំងមិនបានទទួលប្រាក់ខែទៀត ព្រោះភ្នាក់ងារក្រុមហ៊ុនបានបើកយកពីថៅកែអស់។
កញ្ញា ម៉ៅ តូណា៖ «ថៅកែនេះវ៉ៃធ្វើបាបខ្ញុំរាល់ថ្ងៃ មិនដែលលោះថ្ងៃណាទេ។តែខ្ញុំទ្រាំធ្វើបាន ៨ ខែ ក៏ខ្ញុំសុំគាត់បើកប្រាក់ខែ ដើម្បីផ្ញើទៅឲ្យឪពុកម្ដាយខ្ញុំ។ ថៅកែគាត់ឆ្លើយថា ប្រាក់ខែខ្ញុំត្រូវបានភ្នាក់ងារក្រុមហ៊ុនបើកយកអស់ហើយខ្ញុំ គ្មានសិទ្ធិបើកលុយនេះទេ»។
ទីបំផុតពលការិនី ម៉ៅ តូណា ក៏សម្រេចចិត្តរត់ចេញពីផ្ទះថៅកែ។ រៀបរាប់មកដល់ចំណុចនេះ កញ្ញា តូណា ហាក់អួលដើមក ទឹកភ្នែក ២ ដំណក់ ផ្ដើមហូរស្រក់ពីរង្វង់ភ្នែកនាង។
មានរូបរាង ស្រស់សោភាមិនចាញ់នារីៗ ដែលជាតារាភាពយន្ត ឬតារាចម្រៀងខ្មែរមួយចំនួននោះទេ។ តែកញ្ញា តូណា មិនមានភ័ព្វសំណាងដូចតារាទាំងនោះឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី សម្រស់នេះក៏បានជួយកំណត់វាសនានាងឲ្យបានវិលត្រឡប់មកជួបជុំគ្រួសារនាងដែរ។ពេលដែលនាងរត់ចេញពីផ្ទះថៅកែចិត្តអាក្រក់ទាំងកណ្ដាលរាត្រីនោះ នាងក៏បានជួបបុរសជនជាតិឥណ្ឌា ដែលបាននាំនាងទៅរស់នៅជាមួយគាត់រយៈពេល ២ សប្ដាហ៍ ទើបបុរសរូបនេះ អនុញ្ញាតឲ្យនាងចាកចេញដោយបានជូននាងទៅកាន់ស្ថានទូតខ្មែរប្រចាំប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។
កញ្ញា ម៉ៅ តូណា៖ «ខ្ញុំក៏សុំឲ្យគាត់ជួយឲ្យខ្ញុំទៅនៅផ្ទះគាត់ដោយសន្យាថា នឹងធ្វើការផ្ទះសងគុណគាត់វិញ ឲ្យតែគាត់ព្រមជូនខ្ញុំទៅកន្លែង អេចិនស៊ី ឬទៅស្ថានទូត។ ខ្ញុំនៅផ្ទះជនជាតិឥណ្ឌានេះ ២ សប្ដាហ៍ ទើបគាត់ព្រមជូនខ្ញុំទៅស្ថានទូតខ្មែរ»។
បន្ទាប់ពីបានជួបមន្ត្រីស្ថានទូត កញ្ញា ម៉ៅ តូណា ក៏សុំឲ្យស្ថានទូតជួយទាមទារប្រាក់ខែរយៈពេលជាង ៣ ឆ្នាំ ដែលនាងបានធ្វើការនោះពីភ្នាក់ក្រុមហ៊ុនដែរ តែស្ថានទូតបានបដិសេធដោយពន្យល់ថា ស្ថានទូតពុំមានសមត្ថកិច្ចនេះទេ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី ជីវិតផ្សងព្រេងរបស់ពលការិនី ម៉ៅ តូណា ហាក់មានសង្ឃឹមបន្តិចវិញ ដោយមន្ត្រីស្ថានទូតឈ្មោះ វ៉ាន់ថា បានស្វែងរកការងារថ្មីឲ្យនាងធ្វើជាមួយក្រុមហ៊ុនមួយ ឈ្មោះ ស្រ៊ីម៉ាវ៉ា ដើម្បីរកប្រាក់ធ្វើសោហ៊ុយវិលត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ។
រយៈពេល ៣ ខែ ធ្វើការនៅក្រុមហ៊ុន ស្រ៊ីម៉ាវ៉ា នាងទទួលបានប្រាក់ខែចំនួន ២៥០ ដុល្លារក្នុងមួយខែ។ ក្នុងពេលនេះដែរ នាងក៏បានស្គាល់បុរសជនជាតិចិនម្នាក់ ដែលធ្វើការក្នុងក្រុមហ៊ុននេះ។ នាងក៏បានរៀបរាប់ពីទុក្ខលំបាករបស់នាង និងពីបំណងក្នុងការស្វែងរកប្រាក់ ដើម្បីធ្វើសោហ៊ុយវិលត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ។
បុរសជនជាតិចិនរូបនេះ ក៏មានចិត្តអាណិត និងបានជួយផ្ដល់ប្រាក់បន្ថែមឲ្យនាង ទើបនាងអាចមានលទ្ធភាពវិលត្រឡប់មកដល់ស្រុកខ្មែរវិញ កាលពីថ្ងៃទី ២៧ ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០១២។
កញ្ញា ម៉ៅ តូណា៖ «លោកពូនេះ គាត់ធ្វើការនៅ ស្រ៊ីម៉ាវ៉ា ជាមួយខ្ញុំៗ បានរៀបរាប់រឿងរ៉ាវរបស់ខ្ញុំប្រាប់គាត់គ្រប់យ៉ាង។ គាត់អាណិតខ្ញុំ នៅពេលខ្ញុំមកស្ថានទូត ដើម្បីធ្វើសំបុត្រស្នាម គាត់ក៏ឲ្យលុយមកខ្ញុំ ១.៥៦០ ដុល្លារ ទើបខ្ញុំមានលុយគ្រប់គ្រាន់វិលត្រឡប់មកស្រុកខ្មែរវិញ»។
ជាច្រើនខែហើយ ដែលកញ្ញា ម៉ៅ តូណា បានដាក់បណ្ដឹងតាមរយៈអង្គការ អាដហុក ដើម្បីជួយអន្តរាគមន៍ទាមទារប្រាក់ខែ ដែលនាងបានធ្វើការរយៈពេល ៣ ឆ្នាំ នៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ដែលនាងបានចោទប្រកាន់ថា ភ្នាក់ងារក្រុមហ៊ុន អ៊ឹង រិទ្ធី ហ្គ្រុប បានកេងប្រវ័ញ្ចយកដោយការបង្ខំឲ្យនាងផ្ដិតមេដៃយល់ព្រម មិនទាមទារប្រាក់នេះ ទើបគេអនុញ្ញាតឲ្យនាងវិលត្រឡប់មកជួបជុំគ្រួសារវិញ។
កញ្ញា ម៉ៅ តូណា៖ «ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តសរសេរតាមក្រុមហ៊ុន និងផ្ដិតមេដៃថា ខ្ញុំមិនយកប្រាក់ខែ ៣ ឆ្នាំ ដែលខ្ញុំបានធ្វើការនៅ ម៉ាឡេស៊ី។ ប្រហែល ១ អាទិត្យក្រោយ ខ្ញុំក៏បានទៅមែន»។
មន្ត្រីសម្របសម្រួលសមាគម អាដហុក ប្រចាំខេត្តពោធិ៍សាត់ គឺលោក ភួង សុធា មានប្រសាសន៍ថា ក្ដីសង្ឃឹមរបស់ពលការិនី ម៉ៅ តូណា នៅតែមានដោយលោកបានជួយអន្តរាគមន៍ និងដាក់បណ្ដឹងទៅគ្រប់សមត្ថកិច្ចពាក់ព័ន្ធរួចរាល់អស់ហើយ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។