"កម្មករ​ផ្នែក​សេវាកម្ម​រង​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​ពលកម្ម​ខ្លាំង​បើ​គ្មាន​ការកំណត់​ប្រាក់​ឈ្នួល​គោល"

ដោយ វ៉ែន សុមេធ
2018-12-21
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព
កាស៊ីណូ ខ្នាត​ផ្កាយ​៥ ឈ្មោះ​ណាហ្គាវើល (Naga World) ក្នុង​ចំណោម​កាស៊ីណូ ជាច្រើន​ទៀត​នៅ​ភ្នំពេញ។
កាស៊ីណូ ខ្នាត​ផ្កាយ​៥ ឈ្មោះ​ណាហ្គាវើល (Naga World) ក្នុង​ចំណោម​កាស៊ីណូ ជាច្រើន​ទៀត​នៅ​ភ្នំពេញ។
Photo: RFA

កម្មករ​ផ្នែក​សេវាកម្ម​តាម​សណ្ឋាគារ និង​ភោជនីយដ្ឋាន​ស្វាគមន៍ របប​លោក ហ៊ុន សែន ដែល​ជំរុញ​ឲ្យ​មានការ​កំណត់​ប្រាក់​ឈ្នួល​គោល​ដូច​កម្មករ​ក្នុង​វិស័យ​កាត់ដេរ។ សហជីព​ធ្វើការ​ខាង​វិស័យ សេវាកម្ម យល់ថា ការ​មិន​កំណត់​ប្រាក់​ឈ្នួល​គោល​នេះ គឺ​ធ្វើ​ឲ្យ​កម្មករ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល​ទាប និង​ប្រឈម​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម ដូចជា​នៅ​ក្នុង​ក្រុមហ៊ុន ណាហ្គា វើលដ៍ (NAGO World) ជាដើម ទោះបីជា ក្រុមហ៊ុន​ទទួល​បាន​ប្រាក់ចំណូល​ខ្ពស់​រាល់​ឆ្នាំ​ក្តី ប៉ុន្តែ​មិន​ហ៊ាន​ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល​សមរម្យ​ដល់​បុគ្គលិក​នោះ​ទេ។ កាលពី​សប្ដាហ៍​មុន លោក ហ៊ុន សែន បាន​ជំរុញ​ឲ្យ​ក្រសួង​ស្ថាប័ន ពាក់ព័ន្ធ​រួមគ្នា ពិភាក្សា​កំណត់​ប្រាក់​ឈ្នួល​អប្បបរមា​ក្នុង​វិស័យ​សំណង់ សេវាកម្ម និង​វិស័យ​កសិកម្ម​ជាដើម។

កម្មករ​មួយ​ចំនួន​ដែល​កំពុង​បម្រើការ​តាម​សណ្ឋាគារ និង​ភោជនីយដ្ឋាន បាន​ត្អូញត្អែរ​ថា ពួកគេ​ប្រឈម​នឹង​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល​ទាប ការ​ជេរ​ប្រមាថ ហើយ​ថៅកែ​តែង​បង្ខំ​ឱ្យ​ពួកគេ​ធ្វើការ​ហួស​ម៉ោង និង​មិនសូវ​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​មាន​ថ្ងៃ​ឈប់សម្រាក​ត្រឹមត្រូវ នៅ​ពេល​បុណ្យទាន ដូច​ចែង​ក្នុង​ច្បាប់​ការងារ​ឡើយ។

ស្ត្រី​ម្នាក់​ដែល​ជា​អ្នកធ្វើការ​សម្អាត​បន្ទប់​នៅ​សណ្ឋាគារ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​កាស៊ីណូ ណាហ្គា វើលដ៍ រយៈពេល ១១​ឆ្នាំ អ្នកស្រី ញៀន ដាវី រៀបរាប់​ថា ក្នុង​១​ថ្ងៃ ក្រុមហ៊ុន​តម្រូវ​ឲ្យ​លោកស្រី ធ្វើការ​រយៈពេល​៨​ម៉ោង ដើម្បី​បោស​ជូត​សម្អាត​បន្ទប់​សណ្ឋាគារ​ចំនួន ១៤​បន្ទប់ ប៉ុន្តែ​បើ​សម្អាត ១៤​បន្ទប់ នេះ មិន​រួចរាល់​ទេ គឺ​មិន​អាច​ទៅផ្ទះ​សម្រាក​បានទេ។ លោកស្រី​បន្ត​ថា ការងារ​នេះ គឺ​ហត់នឿយ ខ្លាំង ប៉ុន្តែ​ទទួល​ប្រាក់ខែ​ទាប គឺ​ចំនួន​១៦០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ ខណៈ​បន្ទប់​សណ្ឋាគារ​ដែល​ពួកគាត់ រៀបចំ​នោះ មានតម្លៃ​ខ្ពស់ៗ​បំផុត សម្រាប់​ជួល​ឲ្យ​ភ្ញៀវ។ លោកស្រី​បញ្ជាក់​ថា សម្រាប់​បន្ទប់​ធម្មតា តម្លៃ​ចាប់ពី ២​រយ ដុល្លារ ដល់​៤​រយ​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​យប់។ ចំណែក បន្ទប់​បែប​ទំនើប​បំផុត​តម្លៃ​ចាប់ពី ២​ពាន់​ដុល្លារ រហូតដល់​៤​ពាន់​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​យប់៖ «ការងារ​សម្អាត​បន្ទប់​នេះ​ទី​១ គឺ​ត្រូវ​ប្ដូរ​កម្រាល​ពួក ស្រោម​ពួក​ថ្មី​ទាំងអស់ ស្រោមខ្នើយ​ថ្មី ហើយ​ត្រូវ​សម្អាត​បន្ទប់ទឹក​ទាំង ក្នុង និង​ខាងក្រៅ ត្រូវតែ​ថ្មី​ទាំងអស់។ អ៊ីចឹង​ត្រូវ​ចំណាយ​ការរៀបចំ​បន្ទប់​ពី ៣០​នាទី ទៅ​៤០​នាទី ឬ​អាច​លើស​នេះ​ក៏​មាន​ដែរ​ក្នុង​មួយ​បន្ទប់។ អ៊ីចឹង​បញ្ហា​លំបាក គឺ​ប្រាក់​ខែ​ទាប ហើយ​ការងារ​ច្រើន ដូច្នេះ​បើ​ប្រាក់ខែ​ច្រើន គឺ​ទោះ​ធ្វើការ​លើស​ម៉ោង​តិចតួច​ក៏​អាច​ធ្វើ​បាន​ដែរ តែ​សព្វថ្ងៃ​នេះ ប្រាក់ខែ ការងារ​ហត់​ហើយ​ច្រើន»

ក្រៅពី​ធ្វើការ​ហត់នឿយ​នោះ ពួកគាត់​ក៏​តែង​ទទួលរង​ការ​ស្ដីបន្ទោស​ផង​ដែរ។

ស្ត្រី​កម្មករ​រូប​នេះ យល់ថា គួរតែ​កំណត់​ប្រាក់​ឈ្នួល​គោល​អប្បបរមា​សម្រាប់​កម្មករ​ដែល​ធ្វើការ​តាម សណ្ឋាគារ និង​ភោជនីយដ្ឋាន ដើម្បី​ជួយ​ឲ្យ​ពួកគាត់​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល​ខ្ពស់ និង​អត្ថ​ប្រយោជន៍ ផ្សេងៗ ដែល​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវភាព​ពួកគាត់​ប្រសើរ​ជាង​មុន៖ «បច្ចុប្បន្ន​នេះ ទំនិញ​លើ​ទីផ្សារ​វា​ថ្លៃ អ៊ីចឹង​បុគ្គលិក មិន​អាច​មាន​ជីវភាព​ល្អ​បាន។ រាល់ថ្ងៃ​នេះ ពួក​ខ្ញុំ ក៏​ស្នើ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន គិត​គួរ​រឿង​ប្រាក់ខែ​ដែរ គឺ​យ៉ាង​ទាប​បំផុត​ក៏​ត្រឹម ៣០០​ដុល្លារ​ដែរ ដើម្បី​ឲ្យ​សមាមាត្រ​ជាមួយ​ទីផ្សារ ហើយ​គិត​គួរ​ទៅ​វា​នៅសល់​ខ្លះ ព្រោះ​រាល់​ថ្ងៃនេះ​មិន​សល់​ទេ»

ចំណែក​ស្ត្រី​ជា​អ្នកបម្រើ​នៅ​ក្នុង​ភោជនីយដ្ឋាន​នៅ​ក្នុង​ក្រុមហ៊ុន​ណាហ្គា វើលដ៍ ម្នាក់ទៀត គឺ​អ្នកស្រី ណុប ទិត្យបូរ៉ាវី រៀបរាប់​ថា អ្នកស្រី​ធ្វើការ​ទីនោះ​ជិត​១០​ឆ្នាំ​ហើយ។ អ្នកស្រី​បញ្ជាក់​ថា ភោជនីយដ្ឋាន​នៅ ណាហ្គា វើលដ៍ គឺ​បើក​២៤​ម៉ោង ហើយ​បុគ្គលិក​តម្រូវ​ឲ្យ​ធ្វើការ​ចំនួន ៣​វេន ហើយ​ក្នុង​មួយ វេន ៨​ម៉ោង។ ពួកគាត់ មាន​ពេល​សម្រាក​តែ​ជាង ៤០​នាទី ប៉ុណ្ណោះ​ដើម្បី​ញាំ​បាយ។ ក្រៅពីនោះ គឺ​ពួកគាត់ ត្រូវ​ធ្វើការ​យ៉ាងសកម្ម​ដូចជា​លើក​ភេសជ្ជៈ​និង​អាហារ ឲ្យ​ភ្ញៀវ​នៅ​តាម​តុ​ល្បែង​ជាដើម។អ្នកស្រី​សម្ដែង​ការ​ខកចិត្ត​ថា​ម្ហូបអាហារ​ទីនោះ​មានតម្លៃ​ថ្លៃ​រហូតដល់​មុខម្ហូប​ខ្លះ​មួយ​ចាន​តម្លៃ ចាប់ពី​៩០​ដុល្លារ​ឡើង​ទៅ​ក៏​មាន​ដែរ ប៉ុន្តែ​ពួកគាត់ ទទួល​បាន​ប្រាក់ខែ​ទាប គឺ​ជាង ១​រយ​ដុល្លារ ក្នុង​មួយ​ខែ។ ស្រី្ត​កម្មករ​រូប​នេះ គាំទ្រ​ចំពោះ​ការដែល​របប​ក្រុងភ្នំពេញ​មាន​គម្រោង​កំណត់​ប្រាក់​ឈ្នួល ជូន​កម្មករ​គ្រប់​វិស័យ ដើម្បី​ឲ្យ​ពួកគាត់​រស់នៅ​សមរម្យ៖ «យើង​អត់​នៅ​ប្រចាំ​ការ​ធ្វើ​ការងារ​ទេ គេ​នឹង​ប្ដឹង​យើង​ថា​យើង​ដើរ​ចោល​ការងារ ឬ​អត់​ទទួល​ខុសត្រូវ​ការងារ​។ ខ្ញុំ​មិន​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​ប្រាក់ខែ​សព្វថ្ងៃ​នេះ​ទេ ព្រោះ​អត់​សមាមាត្រ​គ្នា ដោយសារ​យើង​ធ្វើ​ការងារ​ច្រើន ដែល​ជូន​កាល​មិន​អាច​ចេញ​តាម​ម៉ោង​កំណត់។ ពួក​ខ្ញុំ​ស្នើសុំ​ប្រាក់​ខែ​យ៉ាងតិច ៣០០​ដុល្លារ»

អ្នកបម្រើ​សេវា​នៅ​សណ្ឋាគារ និង​ភោជនីយដ្ឋាន​របស់​ក្រុមហ៊ុន ណាហ្គាវើលដ៍ យល់​ថា ការ​ដែល​ក្រុមហ៊ុន អាច​រក​ចំណូល​បាន​ច្រើន​បំផុត ដោយសារតែ​កម្លាំង​ពលកម្ម​របស់​ពួកគាត់ ប៉ុន្តែ​ផ្ដល់​ប្រាក់​ឈ្នួល​ឲ្យ​ពួកគាត់​ទាប​បែបនេះ គឺជា​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​ពួកគាត់។

មន្ត្រី​ការិយាល័យ​ផ្នែក​ធនធានមនុស្ស​នៃ​ក្រុមហ៊ុន ណាហ្គា វើលដ៍ បាន​បដិសេធ​មិន​ឆ្លើយតប​ជាមួយ អាស៊ីសេរី​នោះ​ទេ នៅ​ពេល​សាកសួរ​ជុំវិញ​ប្រាក់​ឈ្នួល​គោល។

គេហទំព័រ​ណាហ្គា វើលដ៍ ឲ្យ​ដឹង​ថា បច្ចុប្បន្ន ណាហ្គា វើលដ៍ ត្រូវ​បាន​គេ​ទទួលស្គាល់​ថា​ជា​សណ្ឋាគារ កាស៊ីណូ​ដ៏​ល្បីល្បាញ និង​ល្អ​ប្រណីត​ក្នុង​តំបន់​ឥណ្ឌូចិន អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និង​ជុំវិញ​ពិភពលោក។ នៅ​ណាហ្គា វើលដ៍ មាន​អាគារ ៨​ផ្នែក ជា​សាល​ដ៏​ធំ​សម្រាប់​ការកម្សាន្ត មាន​បន្ទប់​ខារ៉ាអូខេ និង​ស្លុត​ម៉ាស៊ីន​ជាច្រើន​ប្រភេទ។ មាន​បន្ទប់​ប្រណីត​ជិត ២​ពាន់​(.៦៥៨) មាន​បន្ទប់​ពិសេស មាន​មណ្ឌល​ស្ប៉ា មាន​ភោជនីយដ្ឋាន​ចំនួន ១៤ រួម​ជាមួយ​កន្លែង​ប្រគំ​តន្ត្រី និង​ក្លឹប​កម្សាន្ត​ចំនួន​២​ផង​ដែរ។

ប្រធាន​សហជីព​ប្រចាំ​ក្រុមហ៊ុន ណាហ្គា វើលដ៍ កញ្ញា ឈឹម ស៊ីថរ ទទួល​ស្គាល់​ថា ប្រាក់​ឈ្នួល​បុគ្គលិក​និង​កម្មករ​នៅ​ក្នុង​ក្រុមហ៊ុន​ណាហ្គា វើលដ៍ គឺ​នៅ​ទាប​ខ្លាំង បើ​ប្រៀប​ធៀប​ជាមួយ​ប្រាក់ចំណូល របស់​ក្រុមហ៊ុន ណាហ្គា វើលដ៍។ កញ្ញា​បញ្ជាក់​ថា រយៈពេល​៩ ខែ​ឆ្នាំ​២០១៨ គឺ​ក្រុមហ៊ុន ណាហ្គា វើលដ៍ រក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​ប្រមាណ ១​ពាន់​លាន​ដុល្លារ។ កញ្ញា ឈឹម ស៊ីថរ ចាត់ទុកថា ការ​ដែល​ក្រុមហ៊ុន​ទទួល​បាន​ចំណូល​ខ្ពស់ ប៉ុន្តែ​កម្មករ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល​ទាប​ដដែល​នេះ គឺជា​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​ធ្ងន់ធ្ងរ​មួយ ព្រោះ​ពួកគេ​សុទ្ធតែ​មាន​ចំណេះដឹង និង​ជំនាញ៖ «ការងារ​ទីនោះ គឺ​ប្រឈម​បញ្ហា​ដូរ​វេន​ការងារ​យប់​ថ្ងៃៗ ហើយ​ពេល​បុណ្យទាន​សំខាន់ៗ​អី គឺ​យើង​អត់​បាន​សម្រាក​ដូច​គេ​ទេ យើង​ត្រូវ​សុំច្បាប់ ហើយ​បើ​យើង​សុំច្បាប់​មិនបាន​គឺ​យើង​ត្រូវ​ធ្វើការ ប៉ុន្តែ​ពេល​ធ្វើការ​គេ​គិតលុយ​ថែម​អោយ​យើង​តាមច្បាប់​ដែរ។ រីឯ​អ្នកធ្វើការ​ខាង​កាស៊ីណូ​វិញ គឺ​គាត់ ប្រឈម​កាន់​តែ​ច្រើន​ទៀត​ដូចជា​ផ្សែង​បារី ទទួលរង​ហិង្សា​ពី​ភ្ញៀវ នៅ​ពេល​ដែល​ភ្ញៀវ​ចាញ់​ល្បែង ដូចជា​ប្រើ​ភាសា​អសុរោះ​ជាដើម។ ជាមួយ​គ្នា​នេះ ឥឡូវនេះ គឺ​ពួកគាត់ ក៏​លំបាក​មួយទៀត គឺ​សូម្បីតែ​ចង់​ទៅ​បន្ទប់ទឹក ឬក៏​គាត់​អត់​ស្រួលខ្លួន ហើយ​សុំ​ទៅ​ពេទ្យ​ក៏​ពិបាក​រក​មនុស្ស​មក​ដូរ​ដោយសារតែ​ក្រុមហ៊ុន គេ​អត់​ចង់​ចំណាយ លើ​បុគ្គលិក ពេល​មាន​បញ្ហា​អ៊ីចឹងៗ​ទេ»។​

កញ្ញា ឈឹម ស៊ីថរ អះអាង​ថា នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​២០១៨​នេះ ក្រុមហ៊ុន ណាហ្គា វើលដ៍ បាន​ប្រើប្រាស់​ បុគ្គលិក និង​កម្មករ​ប្រមាណ ៨​ពាន់ ៦​រយ​នាក់ ។

អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល រក​ឃើញ​ថា នៅ​តាម​ភោជនីយដ្ឋាន ផ្ទះសំណាក់ និង​សណ្ឋាគារ​តូចៗ​ជាច្រើន​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា ក៏​កំពុង​កើតមាន​ការ​រំលោភបំពាន​សិទ្ធិ​ការងារ​កម្មករ​ជាច្រើន​នាក់ ដែល​បម្រើ​សេវាកម្ម​ឱ្យ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ដែរ ដូចជា​ថៅកែ​បរទេស និង​ខ្មែរ​ខ្លះ បាន​ជេរប្រមាថ និង​វាយតប់​លើ​រាងកាយ បង្ខំ​ឲ្យ​ធ្វើការ​ហួស​ម៉ោង គ្មាន​ពេល​សម្រាក​ត្រឹមត្រូវ ប្រាក់ខែ​ទាប និង​បើក​មិន​ទៀងទាត់ ជាដើម ។

ក្នុង​ជំនួប​ស្វែងរក​ការ​គាំទ្រ​ពី​កម្មករ​រោងចក្រ​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​១២ ខែ​ធ្នូ កន្លងទៅ លោក ហ៊ុន សែន បាន​ប្រកាស​ជំរុញ​ឱ្យ​ក្រសួង​ការងារ និង​បណ្ដុះបណ្ដាល​វិជ្ជាជីវៈ តំណាង​កម្មករ​និយោជិក តំណាង​និយោជក និង​ក្រសួង​-​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំងអស់ ត្រូវ​រួមគ្នា​ពិភាក្សា​ឱ្យ​បាន​ហ្មត់ចត់​លើ ការកំណត់​ប្រាក់ ឈ្នួល អប្បបរមា​ក្នុង​វិស័យ​ផ្សេងទៀត ដូចជា​វិស័យ​សំណង់ អ្នកបម្រើ​សេវាកម្ម តាម​សណ្ឋាគារ និង​ភោជនីយដ្ឋាន អ្នកបម្រើ​ការ​តាម​ផ្ទះ និង​វិស័យ​កសិកម្ម​ជាដើម​។ ការ​លើក​ឡើង នេះ បន្ទាប់ពី​លោក​ទទួល​បាន​សំណើ​ពី សហជីព​មួយ​ចំនួន កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​១០ ខែ​ធ្នូ ដែល​ជា​ថ្ងៃ​ទិវា សិទ្ធិមនុស្ស​អន្តរជាតិ៖ «សំណង់​នៅ ធ្វើការ​តាម​ភោជនីយដ្ឋាន តាម​សណ្ឋាគារ​ក៏​នៅ ធ្វើការ​តាម​ផ្ទះ​ក៏​នៅ ប៉ុន្តែ​ធ្វើការ​តាម​ផ្ទះ ត្រូវ​ប្រយ័ត្នប្រយែង ប្រយ័ត្ន​ទី​ចុង​បំផុត គាត់​អត់​មាន​ការងារ​ធ្វើ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​នៅតែ​ទទូច​ស្នើសុំ​ឲ្យ​មានការ​កំណត់​ទាំងអស់ ដើម្បី​ធានា​ថា ប្រទេស​របស់​យើង​អ្នកធ្វើការ យើង​ត្រូវ​ដឹង យើង​ត្រូវ​ដឹង​ពី​ចំណូល ហើយ​ជៀសវាង​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​នៃ​កម្លាំង​ពលកម្ម»

អាស៊ីសេរី​បាន​ព្យាយាម​ទាក់ទង​អ្នកនាំពាក្យ​ក្រសួង​ការងារ​លោក ហេង សួរ និង​អ្នកនាំពាក្យ​ក្រសួង ទេសចរណ៍​លោក តុប សុភ័ក ជាច្រើនលើក ប៉ុន្តែ​ពុំ​ទទួល​ទូរស័ព្ទ​នោះ​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២០ ខែ​ធ្នូ។

កញ្ញា ឈឹម ស៊ីថរ សម្ដែង​ការ​គាំទ្រ​ចំពោះ​ការ​លើកឡើង​របស់​លោក ហ៊ុន សែន ដែល​ជំរុញ​ឲ្យ មាន​ការ​កំណត់​ប្រាក់​ឈ្នួល​គោល​ជូន​កម្មករ​នៅ​តាម​វិស័យ​ផ្សេងៗ។ កញ្ញា​អះអាង​ថា កម្មករ​ដែល​ធ្វើការ នៅ​តាម​សណ្ឋាគារ និង​ភោជនីយដ្ឋាន​នេះ គឺ​មាន​ចំនួន​ច្រើន​មិន​ចាញ់​កម្មករ​រោងចក្រ​នោះ​ឡើយ៖ «ប្រាកដ​ជា​គាំទ្រ​ណាស់ ព្រោះ​វា​ជា​អ្វី​ដែល​យើ​ចង់​បាន ដោយសារ​គោលការណ៍​កំណត់​ប្រាក់​ឈ្នួល​នេះ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​និយោជក គាត់​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម។ ប៉ុន្តែ​ការកំណត់​នោះ ក៏​ត្រូវ​ជជែក​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ថា តើ​កំណត់​ប៉ុន្មាន ដើម្បី​ឲ្យ​សមរម្យ​ជាមួយ​ការរស់នៅ​របស់​បុគ្គលិក នៅ​តាម​ភ្នំពេញ​និង​តាម​ខេត្ត ហើយក៏​វា​ត្រូវ​ផ្អែកលើ​ចំណូល​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ដែរ»

របាយ​ការណ៍​របស់​ធនាគារ​ពិភពលោក​ឆ្នាំ​២០១៧ បង្ហាញ​ថា កម្ពុជា​មាន​ចំនួន​កម្លាំង​ពលកម្ម​ចំនួន ប្រមាណ ៩​លាន​៣​សែន​នាក់ ក្នុង​នោះ​វិស័យ​សេវាកម្ម​ដែល​រួមមាន​វិស័យ​សណ្ឋាគារ និង​ទេសចរណ៍ ផង​នោះ មាន​ចំនួន ៤៦.២៨​ភាគរយ វិស័យ​ឧស្សាហកម្ម​មាន​ជាង ២៧​ភាគរយ និង​កសិកម្ម​មាន​ជាង ២៦​ភាគរយ។

សហជីព និង​អ្នក​បម្រើ​សេវា​តាម​សណ្ឋាគារ និង​ភោជនីយដ្ឋាន ប្ដេជ្ញា​ថា​នឹង​បន្ត​ធ្វើ​ការ​តស៊ូ​មតិ​ជំរុញ និង​ធ្វើ​យុទ្ធនាការ​ដើម្បី​ទាមទារ​ឲ្យ​របប​ក្រុងភ្នំពេញ យកចិត្តទុកដាក់​ដោះស្រាយ​នូវ​អ្វី​ដែល​ពួកគេ ទាមទារ​កន្លងមក ពីព្រោះ​ថា បើ​គ្មាន​កម្លាំង​ញើស​ឈាម​របស់​កម្មករ​ទាំងនេះ​ទេ វិស័យ​ទេសចរណ៍ និង​ប្រាក់ចំណូល​ក្រុមហ៊ុន​របស់​ខ្លួន​មិន​អាច​កើតមាន​ដែរ៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)
Share
គេហទំព័រ​ទាំងមូល