ដើម​កំណើត​និង​ជីវិត​រស់នៅ​របស់​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម (ភាគ​៦)

តាម​ការ​សិក្សា​របស់​ពួក​អ្នក​ឯកទេស​ខាង​ជាតិ​ពិន្ទុ​សាស្ត្រ​អំពី​ពួក​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​ក្នុង​សាធារណរដ្ឋ​យៀកណាម ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៦៦ បាន​ពិពណ៌នា​អំពី​ខ្មែរ​ក្រោម​ថា ខ្មែរ​ក្រោម​ជា​អ្នក​បន្ត​ពូជ​ខ្មែរ​បូរាណ​នៃ​អាណាចក្រ ហ្វូណន។
ដោយ មឿង ទុម
2010-03-28
អ៊ីម៉ែល
មតិ
Share
បោះពុម្ព

លោក​បណ្ឌិត ឃិន សុខ សាស្ត្រាចារ្យ​បង្រៀន​ភាសា និង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ ថៃ លាវ និង​ភូមា នៅ​វិទ្យាស្ថាន​ភាសា​ជាតិ និង​អារ្យធម៌​បូព៌ា​ប្រទេស នៃ​វិទ្យាស្ថាន​ជាតិ អ៊ីណាល់កូ នៅ​ទីក្រុង​ប៉ារីស ប្រទេស​បារាំង មាន​ប្រសាសន៍​ថា កាលពី​ចន្លោះ​សតវត្ស​ទី​១ ដល់​ទី​៦ ពួក​អ្នកប្រាជ្ញ​ចិន​ដែល​ស្រាវជ្រាវ​អំពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ បាន​ហៅ​ស្រុក​ខ្មែរ រួម​ទាំង​កម្ពុជា​ក្រោម​ផង ថា ហ្វូណន។

លោក​បញ្ជាក់​ថា ពួក​អ្នកប្រាជ្ញ​បារាំង​មួយ​ចំនួន​គិត​ថា បើ​យោង​ទៅ​តាម​ភាសា​ចិន​ហៅ​នេះ គឺ​ស្រុក​ខ្មែរ​មាន​ឈ្មោះ​ថា នគរ​ភ្នំ ព្រោះ​ពាក្យ​ចិន ហ្វូ មាន​ន័យ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ថា ភ្នំ ឬ​ប្រទេស ចំណែក​ពាក្យ ណន គឺ​មាន​ន័យ​ថា ខាង​ត្បូង។

សហព័ន្ធ​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​ក៏​បាន​បញ្ជាក់​បន្ថែម​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ ដែល​មាន​ចំណងជើង​ថា "ផ្លូវ​ទៅ​យក​សិទ្ធិ​សម្រេច​វាសនា​ខ្លួន​ដោយ​ខ្លួន​ឯង" បោះពុម្ព​ផ្សាយ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៩ ដោយ​បាន​រំឭក​ឲ្យ​ដឹង​ដែរ​ថា កាលពី​ចន្លោះ​គ្រឹះ​សករាជ ១ ដល់​ទី ៥៥០ កម្ពុជា​ក្រោម​ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​របស់​ព្រះរាជាណាចក្រ​ខ្មែរ​នោះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា ហ្វូណន ឬ​នគរ​ភ្នំ ដែល​មាន​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​រស់​នៅ​តាំង​ពី​រាប់​ពាន់​ឆ្នាំ មុន​មាន​ការ​កត់ត្រា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ម្ល៉េះ។

លោក​អនុ​បណ្ឌិត យាង វីរបុត្រ បច្ចុប្បន្ន​ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​បង្រៀន​ផ្នែក​សិលា​ចារឹក និង​ភាសា​វិទ្យា នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ មាន​ប្រសាសន៍​ឲ្យ​វិទ្យុ​អាស៊ី​សេរី​ដឹង​បន្ថែម​ថា ៖ «ខ្មែរ​ក្រោម​ក៏​ជា​ជនជាតិ​ខ្មែរ​ដែរ ព្រោះ​ជាប់​ពូជពង្ស​តាំង​ពី​សម័យ​នគរ​ភ្នំ ហើយ​បាន​បន្ត​ប្រើប្រាស់​ភាសា​ខ្មែរ​ដែល​ជា​ភាសា​ទំនើប​សម័យ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ដែល​បន្ត​មក​ពី​សម័យ​បូរាណ​នោះ គឺ​នៅតែ​បន្ត​និយាយ​ភាសា​ខ្មែរ​ហ្នឹង​ត​ទៅ​ទៀត»។

សៀវភៅ ផ្លូវ​ទៅ​យក​សិទ្ធិ​សម្រេច​វាសនា​ខ្លួន​ដោយ​ខ្លួន​ឯង អះអាង​បន្ត​ថា កាល​ពី​ចន្លោះ​គ្រិស្ត​សករាជ​ទី​៥៥០ ដល់ ៦៨១ ហ្វូណន ឬ​នគរ​ភ្នំ ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា ចេនឡា។ ត្រង់​វគ្គ​នេះ លោក​សាស្ត្រាចារ្យ ឃិន សុខ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ចាប់​ពី​ចន្លោះ​សតវត្ស​ទី​៧ ដល់​ទី​១៤ ចិន​បាន​ហៅ​ស្រុក​ខ្មែរ ដែល​មាន​រួម​ទាំង​ដែន​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម​ផង​ថា ចេនឡា តែ​គេ​ពុំ​ដឹង​ថា ការ​ប្ដូរ​នេះ​មក​ពី​ហេតុ​អ្វី​នោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​ចេនឡា​ស្រុក​ខ្មែរ​កាល​ណោះ គេ​សម្គាល់​ឃើញ​ថា ផ្នែក​ខាង​ត្បូង​លិច​ទឹក និង​ផ្នែក​ខាង​ជើង​មិន​លិច​ទឹក ដូច្នេះ​គេ​ហៅ​ផ្នែក​លិច​ទឹក​ថា ចេនឡា​ទឹក​លិច ដែល​មាន​ដែន​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម និង​ចេនឡា ដី​គោក ដែល​មាន​កម្ពុជា​កណ្ដាល។

សហព័ន្ធ​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​បញ្ជាក់​ថា គឺ​នៅ​ចន្លោះ​គ្រិស្ត​សករាជ ៦៨១ ដល់ ៨០២ ផ្នែក​ខាង​ត្បូង​លិច​ទឹក គឺ​កម្ពុជា​ក្រោម ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា ចេនឡា​ទឹក។ ប៉ុន្តែ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​កម្ពុជា​ក្រោម ឋិត​ក្រោម​របប​អាណានិគម​បារាំង ចន្លោះ​ពី​គ្រិស្ត​សករាជ ៨០២ ដល់ ១៨៦២ ចេនឡា​ទឹក​ត្រូវ​បាន​បារាំង​ប្ដូរ​ហៅ​ថា កូសាំងស៊ីន រីឯ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ក្រោម​វិញ បារាំង​ហៅ​ថា Cambodgien។ លុះ​ដល់​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​១៨៦២ ដល់ ១៩៤៩ ក្រោម​រដ្ឋាភិបាល​អាណានិគម​វៀតណាម កម្ពុជា​ក្រោម ឬ​កូសាំងស៊ីន ត្រូវ​បាន​វៀតណាម​ប្ដូរ​មក​ជា​រដ្ឋ​យៀកណាម ដែល​ជា​ឈ្មោះ​ប្រទេស​វៀតណាម​ទាំង​មូល។

សៀវភៅ​ដដែល​អះអាង​បន្ត​ថា ប៉ុន្តែ​បច្ចុប្បន្ន​ប្រទេស​យៀកណាម​ដែល​ក្នុង​នោះ​មាន​រួម​ទាំង​កម្ពុជា​ក្រោម​ផង ត្រូវ​បាន​ប្ដូរ​មក​ជា​សាធារណរដ្ឋ​សង្គម​និយម​យៀកណាម។

សហព័ន្ធ​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​បញ្ជាក់​ថា ឈ្មោះ​របស់​ដែន​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម​ក៏​ត្រូវ​បាន​វៀតណាម ហៅ​ថា ណាមគី និង​ហៅ​ខ្មែរ​ក្រោម​ថា មៀង ឬ​ហៅ​ថា យៀកណាម​កំណើត​ខ្មែរ ឬ​ហៅ​ថា ខ្មែរ​ណាមបូ ឬ​វៀតណាម គ្រាន់តែ​ហៅ​ខ្មែរ​ក្រោម​ថា ជនជាតិ។ បើ​ទោះបី​ដែន​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​ត្រូវ​បាន​ពួក​អាណានិគម​ប្ដូរ​ឈ្មោះ​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ដូច្នោះ​ក្តី ក៏​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ក្រោម​នៅតែ​រក្សា​បាន​នូវ​ភាសា​កំណើត​នៃ​បុព្វ​បុរស​ខ្មែរ រហូត​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ​នេះ។

លោក​សាស្ត្រាចារ្យ យាង វីរបុត្រ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ៖ «ខ្មែរ​ក្រោម​បាន​បន្ត​ប្រើប្រាស់​ភាសា​ខ្មែរ​ហ្នឹង តែ​លក្ខណៈ​នៃ​ការ​បញ្ចេញ​សូរ​របស់​គេ គ្រាន់តែ​មាន​សំនៀង​ខុស​ប្លែក​ពី​យើង​បន្តិច។ ប៉ុន្តែ​ភាសា​ដែល​គេ​និយាយ គឺ​នៅតែ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ដដែល។ បើ​ពិនិត្យ​លើ​ទម្រង់​វេយ្យាករណ៍ ពាក្យ​សព្ទ មាន​ការ​ខុស​ប្លែក​គ្នា​បន្តិច​បន្តួច​នោះ​មែនទែន សឹង​តែ​រក​លក្ខណៈ​ខុស​ប្លែក​គ្នា​ដាច់​ឆ្ងាយ​នោះ​អត់​បាន។ ដូច្នេះ​បាន​ន័យ​ថា ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​ក៏​ជា​ពូជ​ពង្ស​ខ្មែរ ដែល​ជាប់​ឈាម​ជ័រ​ខ្មែរ​តាំង​ពី​អតីតកាល​មក»

អ្នក​និពន្ធ​ម្នាក់​គឺ​លោក គឹម សាអ៊ូល សរសេរ​សៀវភៅ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ​មួយ​ក្បាល ដែល​មាន​ចំណងជើង​ថា ដែន​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម បោះពុម្ព​ផ្សាយ​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៧១ បាន​បញ្ជាក់​ឲ្យ​ដឹង​បន្ថែម​ថា ក្នុង​ចំពោះ​ខ្មែរ​ក្រោម​ក្នុង​ភាសា​និយាយ បើ​មាន​លក្ខណៈ​ខុស​គ្នា​ពី​សំនៀង​ភាសា​ខ្មែរ​កណ្ដាល គឺ​ខុស​តែ​ពី​ការ​ប្រើ​ពាក្យ​សម្ដី និយាយ​តាម​គ្រាម​ភាសា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុង​ការ​រស់នៅ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ខ្មែរ​ក្រោម​កាន់​ទំនៀម​ទម្លាប់​ប្រពៃណី ដូច​នៅ​ខ្មែរ​កណ្ដាល​ដែរ។

ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ក្រោម​ម្នាក់​សូម​ជម្រាប​ឈ្មោះ​ជា​អក្សរ​កាត់ ដ រ ធ បច្ចុប្បន្ន​រស់​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​ក្រមួន​ស ដែល​វៀតណាម​ហៅ​ថា ខេត្ត​រ៉ាច់យ៉ា មាន​ប្រសាសន៍​ឲ្យ​វិទ្យុ​អាស៊ី​សេរី​ដឹង​បន្ថែម​អំពី​ការ​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម នៅ​ឯ​ដែន​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម​មាន​ខ្លះ​នៅ​បន្ត​កាន់​ទំនៀម​ទម្លាប់​ប្រពៃណី​ខ្មែរ​បាន​យ៉ាង​ខ្ជាប់ខ្ជួន។

លោក ដ រ ធ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ៖ «បាន​ខាង​ទំនៀម​ទម្លាប់​ប្រពៃណី​របស់​ខ្មែរ​យើង ដូច​ជា​រក្សា​អត្តសញ្ញាណ​ខ្មែរ រក្សា​ទំនៀម​ទម្លាប់​ប្រពៃណី ដូច​ជា​រៀបចំ​មង្គលការ​ជា​លក្ខណៈ​ខ្មែរ និង​ដូច​ជា​រក្សា​អ្នក​ចូល​បួស​នោះ​បាន​រៀន​ភាសា​អក្សរសាស្ត្រ​ជាតិ​នោះ បាន​ច្បាស់លាស់»

កាល​ពី​សម័យ​អាណា​និគម​បារាំង​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩២៤ រដ្ឋាភិបាល​បារាំង​នៅ​ស្រុក​កូសាំងស៊ីន​បាន​ធ្វើ​ជំរឿន​ប្រជាពលរដ្ឋ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា នៅ​កម្ពុជា​ក្រោម​ឬ​កូសាំងស៊ីន មាន​ប្រជារាស្ត្រ​ខ្មែរ​ក្រោម​ចំនួន ៨​សែន​នាក់។ លុះ​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៦៨ ក្រុម​រណសិរ្ស​តស៊ូ​កម្ពុជា​ក្រោម​បាន​អះអាង​ថា ប្រជារាស្ត្រ​ខ្មែរ​ក្រោម​មាន​ទាំងអស់ ៤.០៤៧.៥០០​នាក់ រស់​នៅ​តាម ២១​ខេត្ត​ក្រុង នៅ​ទូទាំង​ដែន​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម។

ចំណែក​លោក ឆាលស៍ អេហ្គ័រ (Charles Agar) ជា​ជន​បរទេស​ម្នាក់ បាន​សរសេរ​សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍​សម្រាប់​ភ្ញៀវ​ទេសចរណ៍ មាន​ចំណងជើង​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​ថា Vietnam Including Angkor Wat បោះពុម្ព​ផ្សាយ​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៦​មក បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា កម្ពុជា​ក្រោម ឬ Mekong Delta មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​ទាំង​អស់ ១៧​លាន​នាក់ ក្នុង​នោះ​រួម​មាន​ទាំង​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​ដែល​ជា​ម្ចាស់​ស្រុក​ផង ភាគ​ច្រើន​ប្រកប​របរ​កសិកម្ម និង​នេសាទ។ សហព័ន្ធ​ខ្មែរ​កម្ពុជា​ក្រោម​អះអាង​ថា បច្ចុប្បន្ន​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ក្រោម​ទាំង​អស់​ជាង ៨​លាន​នាក់ រស់​នៅ​ទូទាំង​ដែន​ដី​កម្ពុជា​ក្រោម​ដែល​មាន​ទំហំ ៦៨.៩៦៤​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ក្រឡា៕

ព័ត៌មាន (0)
Share
គេហទំព័រ​ទាំងមូល